LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

praeteritus

praeteritus (feminine praeterita, neuter praeteritum)
Classical[prae̯ˈtɛ.rɪ.tʊs]Ecclesiastical[preˈtɛː.ri.tus]

Meaning

  1. adjectivepast, in the past

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepraeterituspraeteritapraeteritum
genitivepraeteritīpraeteritaepraeteritī
dativepraeteritōpraeteritaepraeteritō
accusativepraeteritumpraeteritampraeteritum
ablativepraeteritōpraeteritāpraeteritō
vocativepraeteritepraeteritapraeteritum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepraeteritīpraeteritaepraeterita
genitivepraeteritōrumpraeteritārumpraeteritōrum
dativepraeteritīspraeteritīspraeteritīs
accusativepraeteritōspraeteritāspraeterita
ablativepraeteritīspraeteritīspraeteritīs
vocativepraeteritīpraeteritaepraeterita

praetĕrĭtus, a, um, Part. and P. a., from praetereo.

Origins

Perfect passive participle of praetereō.

Quick answers

What does praeteritus mean in Latin?
praeteritus, a adjective, means “past, in the past”.
How do you pronounce praeteritus?
In classical Latin, [prae̯ˈtɛ.rɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [preˈtɛː.ri.tus].