verbthird (-iō variant) conjugation, no supine stem
praesipiō
praesipiō (present infinitive praesipere, perfect active praesipuī)
Classical[prae̯ˈsɪ.pi.ɔ]Ecclesiastical[preˈs̬iː.pi.o]
Meaning
- to sense beforehand, to have a presentiment of
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praesipiō | praesipiēbam | praesipiam | praesipuī | praesipueram | praesipuerō |
| 2nd sg. | praesipis | praesipiēbās | praesipiēs | praesipuistī | praesipuerās | praesipueris |
| 3rd sg. | praesipit | praesipiēbat | praesipiet | praesipuit | praesipuerat | praesipuerit |
| 1st pl. | praesipimus | praesipiēbāmus | praesipiēmus | praesipuimus | praesipuerāmus | praesipuerimus |
| 2nd pl. | praesipitis | praesipiēbātis | praesipiētis | praesipuistis | praesipuerātis | praesipueritis |
| 3rd pl. | praesipiunt | praesipiēbant | praesipient | praesipuērunt praesipuēre | praesipuerant | praesipuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praesipiam | praesiperem | praesipuerim | praesipuissem |
| 2nd sg. | praesipiās | praesiperēs | praesipuerīs | praesipuissēs |
| 3rd sg. | praesipiat | praesiperet | praesipuerit | praesipuisset |
| 1st pl. | praesipiāmus | praesiperēmus | praesipuerīmus | praesipuissēmus |
| 2nd pl. | praesipiātis | praesiperētis | praesipuerītis | praesipuissētis |
| 3rd pl. | praesipiant | praesiperent | praesipuerint | praesipuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praesipior | praesipiēbar | praesipiar |
| 2nd sg. | praesiperis praesipere | praesipiēbāris praesipiēbāre | praesipiēris praesipiēre |
| 3rd sg. | praesipitur | praesipiēbātur | praesipiētur |
| 1st pl. | praesipimur | praesipiēbāmur | praesipiēmur |
| 2nd pl. | praesipiminī | praesipiēbāminī | praesipiēminī |
| 3rd pl. | praesipiuntur | praesipiēbantur | praesipientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praesipiar | praesiperer |
| 2nd sg. | praesipiāris praesipiāre | praesiperēris praesiperēre |
| 3rd sg. | praesipiātur | praesiperētur |
| 1st pl. | praesipiāmur | praesiperēmur |
| 2nd pl. | praesipiāminī | praesiperēminī |
| 3rd pl. | praesipiantur | praesiperentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praesipe | praesipere |
| pres. 2nd pl. | praesipite | praesipiminī |
| fut. 2nd sg. | praesipitō | praesipitor |
| fut. 3rd sg. | praesipitō | praesipitor |
| fut. 2nd pl. | praesipitōte | — |
| fut. 3rd pl. | praesipiuntō | praesipiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praesipere | praesipī |
| perfect infinitive | praesipuisse | — |
| present participle | praesipiēns | — |
| future participle | — | praesipiendus praesipiundus |
gerundpraesipiendī, praesipiendō, praesipiendum
prae-sĭpĭo, pĕre, v. a. sapio,
I. to feel beforehand, have a presentiment of: praesagire est praedivinare, praesipere, Fest. s. v. praesagire, p. 223 Müll.; cf.: adsipere et praesipere dicebant antiqui a sapiendo, Paul. ex Fest. s. v. adsipere, p. 21 Müll.
Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraesipiō
Proto-Italic *sapjō Latin sapiō Latin praesipiō From prae- + sapiō.