verbfirst conjugation
praesentō
praesentō (present infinitive praesentāre, perfect active praesentāvī, supine praesentātum)
Classical[prae̯ˈsɛn.toː]Ecclesiastical[preˈs̬ɛn.to]
Meaning
- to present, exhibit or show
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praesentō | praesentābam | praesentābō | praesentāvī | praesentāveram | praesentāverō praesentārō |
| 2nd sg. | praesentās | praesentābās | praesentābis | praesentāvistī praesentāstī | praesentāverās praesentārās | praesentāveris |
| 3rd sg. | praesentat | praesentābat | praesentābit | praesentāvit | praesentāverat praesentārat | praesentāverit praesentārit |
| 1st pl. | praesentāmus | praesentābāmus | praesentābimus | praesentāvimus | praesentāverāmus | praesentāverimus praesentārimus |
| 2nd pl. | praesentātis | praesentābātis | praesentābitis | praesentāvistis praesentāstis | praesentāverātis praesentārātis | praesentāveritis praesentāritis |
| 3rd pl. | praesentant | praesentābant | praesentābunt | praesentāvērunt praesentāvēre, praesentārunt | praesentāverant praesentārant | praesentāverint praesentārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praesentem | praesentārem | praesentāverim praesentārim | praesentāvissem praesentāssem |
| 2nd sg. | praesentēs | praesentārēs | praesentāverīs | praesentāvissēs praesentāssēs |
| 3rd sg. | praesentet | praesentāret | praesentāverit praesentārit | praesentāvisset praesentāsset |
| 1st pl. | praesentēmus | praesentārēmus | praesentāverīmus praesentārīmus | praesentāvissēmus praesentāssēmus |
| 2nd pl. | praesentētis | praesentārētis | praesentāverītis praesentārītis | praesentāvissētis praesentāssētis |
| 3rd pl. | praesentent | praesentārent | praesentāverint praesentārint | praesentāvissent praesentāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praesentor | praesentābar | praesentābor |
| 2nd sg. | praesentāris praesentāre | praesentābāris praesentābāre | praesentāberis praesentābere |
| 3rd sg. | praesentātur | praesentābātur | praesentābitur |
| 1st pl. | praesentāmur | praesentābāmur | praesentābimur |
| 2nd pl. | praesentāminī | praesentābāminī | praesentābiminī |
| 3rd pl. | praesentantur | praesentābantur | praesentābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praesenter | praesentārer |
| 2nd sg. | praesentēris praesentēre | praesentārēris praesentārēre |
| 3rd sg. | praesentētur | praesentārētur |
| 1st pl. | praesentēmur | praesentārēmur |
| 2nd pl. | praesentēminī | praesentārēminī |
| 3rd pl. | praesententur | praesentārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praesentā | praesentāre |
| pres. 2nd pl. | praesentāte | praesentāminī |
| fut. 2nd sg. | praesentātō | praesentātor |
| fut. 3rd sg. | praesentātō | praesentātor |
| fut. 2nd pl. | praesentātōte | — |
| fut. 3rd pl. | praesentantō | praesentantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praesentāre | praesentārī |
| perfect infinitive | praesentāvisse praesentāsse | praesentātum esse |
| future infinitive | praesentātūrum esse | praesentātum īrī |
| present participle | praesentāns | — |
| perfect participle | — | praesentātus praesentāta, praesentātā, praesentātae, praesentātam, praesentātārum, praesentātās, praesentātī, praesentātōrum, praesentātōs |
| future participle | praesentātūrus praesentātūra, praesentātūrā, praesentātūrae, praesentātūram, praesentātūrārum, praesentātūrās, praesentātūre, praesentātūrī, praesentātūrīs, praesentātūrō, praesentātūrōrum, praesentātūrōs, praesentātūrum | praesentandus praesentanda, praesentandā, praesentandae, praesentandam, praesentandārum, praesentandās, praesentande, praesentandīs, praesentandōrum, praesentandōs |
gerundpraesentandī, praesentandō, praesentandumsupinepraesentātum, praesentātū
praesento, no
I. perf. (praesentisse, Pac. ap. Pan. Theod. 3), ātum, 1, v. a. praesens, to place before, exhibit to view, to show, present, hold out (post-Aug.):
sarcitis bubulas carnes praesentat, looks like, Plin. 37, 10, 67, § 181 (al. repraesentat): caput ab Achillā Caesari praesentatum est, handed or presented to, Aur. Vict. Vir. Ill. 77: supplicanti, statim sese Juno praesentat, shows herself, App. M. 6, p. 175, 3; cf. id. ib. 10, p. 240; 11, p. 243.Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin praesentō From praesens + -ō.
Descendants
- Catalanpresentar
- Englishpresent
- Frenchprésenter
- Germanpräsentieren
- Italianpresentare
- Italianappresentare
- Occitanpresentar
- Portuguesepresentar
- Portugueseapresentar
- Romanianprezenta
In English words that came into English from praesentō
- presentpraesentō
- representrepraesentō
- presentationpraesentātiōnem
- representationrepraesentātiō
- presentativepraesentativus
- representamenrepraesentāmen