LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

praesentārius

praesentārius (feminine praesentāria, neuter praesentārium)
Classical[prae̯.sɛnˈta.ri.ʊs]Ecclesiastical[pre.s̬enˈtaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveat hand, ready, quick, present
  2. adjectiveoperating immediately

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepraesentāriuspraesentāriapraesentārium
genitivepraesentāriīpraesentāriaepraesentāriī
dativepraesentāriōpraesentāriaepraesentāriō
accusativepraesentāriumpraesentāriampraesentārium
ablativepraesentāriōpraesentāriāpraesentāriō
vocativepraesentāriepraesentāriapraesentārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepraesentāriīpraesentāriaepraesentāria
genitivepraesentāriōrumpraesentāriārumpraesentāriōrum
dativepraesentāriīspraesentāriīspraesentāriīs
accusativepraesentāriōspraesentāriāspraesentāria
ablativepraesentāriīspraesentāriīspraesentāriīs
vocativepraesentāriīpraesentāriaepraesentāria

praesentārius, a, um, adj. id.,
I. that is at hand, ready, quick, present (ante- and post-class. for praesens): id quod mali (haruspices) promittunt, praesentarium est (opp.: pro spisso evenit), happens immediately, Plaut. Poen. 3, 5, 47: argentum, ready money, id. Most. 2, 1, 14; id. Trin. 4, 3, 74: venenum, that operates instantly, App. M. 10, p. 240; Gell. 7 ($3), 4, 1.

Origins

From praesens + -ārius.

Quick answers

What does praesentārius mean in Latin?
praesentārius, a adjective, means “at hand, ready, quick, present; operating immediately”.
How do you pronounce praesentārius?
In classical Latin, [prae̯.sɛnˈta.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pre.s̬enˈtaː.ri.us].