LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

praesecō

praesecō (present infinitive praesecāre, perfect active praesecuī, supine praesectum or praesecātum)
Classical[ˈprae̯.sɛ.koː]Ecclesiastical[ˈprɛː.s̬e.ko]

Meaning

  1. to cut off in front

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.praesecōpraesecābampraesecābōpraesecuīpraesecuerampraesecuerō
2nd sg.praesecāspraesecābāspraesecābispraesecuistīpraesecuerāspraesecueris
3rd sg.praesecatpraesecābatpraesecābitpraesecuitpraesecueratpraesecuerit
1st pl.praesecāmuspraesecābāmuspraesecābimuspraesecuimuspraesecuerāmuspraesecuerimus
2nd pl.praesecātispraesecābātispraesecābitispraesecuistispraesecuerātispraesecueritis
3rd pl.praesecantpraesecābantpraesecābuntpraesecuērunt
praesecuēre		praesecuerantpraesecuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.praesecempraesecārempraesecuerimpraesecuissem
2nd sg.praesecēspraesecārēspraesecuerīspraesecuissēs
3rd sg.praesecetpraesecāretpraesecueritpraesecuisset
1st pl.praesecēmuspraesecārēmuspraesecuerīmuspraesecuissēmus
2nd pl.praesecētispraesecārētispraesecuerītispraesecuissētis
3rd pl.praesecentpraesecārentpraesecuerintpraesecuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.praesecorpraesecābarpraesecābor
2nd sg.praesecāris
praesecāre		praesecābāris
praesecābāre		praesecāberis
praesecābere
3rd sg.praesecāturpraesecābāturpraesecābitur
1st pl.praesecāmurpraesecābāmurpraesecābimur
2nd pl.praesecāminīpraesecābāminīpraesecābiminī
3rd pl.praesecanturpraesecābanturpraesecābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.praesecerpraesecārer
2nd sg.praesecēris
praesecēre		praesecārēris
praesecārēre
3rd sg.praesecēturpraesecārētur
1st pl.praesecēmurpraesecārēmur
2nd pl.praesecēminīpraesecārēminī
3rd pl.praesecenturpraesecārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.praesecāpraesecāre
pres. 2nd pl.praesecātepraesecāminī
fut. 2nd sg.praesecātōpraesecātor
fut. 3rd sg.praesecātōpraesecātor
fut. 2nd pl.praesecātōte—
fut. 3rd pl.praesecantōpraesecantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepraesecārepraesecārī
perfect infinitivepraesecuissepraesectum esse
praesecātum esse
future infinitivepraesectūrum esse
praesecātūrum esse		praesectum īrī
praesecātum īrī
present participlepraesecāns—
perfect participle—praesectus
praesecātus
future participlepraesectūrus
praesecātūrus		praesecandus
gerundpraesecandī, praesecandō, praesecandumsupinepraesectum, praesectū

prae-sĕco, cŭi, ctum, or cātum, 1, v. a.,
I. to cut off before or in front, to cut off or out (not in Cic.).
I. Lit.: pars cultello praesecatur, Varr. R. R. 3, 16, 34: brassica ut praesica, quod ex ejus scapo minutatim praesecatur, id. L. L. 5, § 104 Müll.: partem, Ov. R. Am. 112: projecturas tignorum, Vitr. 4, 2: lineam, Plin. 32, 2, 5, § 13: praesecta vitis, id. 17, 15, 25, § 115: praesecata gula, App. M. 1, p. 108, 15.—
II. Trop.: praesectum decies non castigavit ad unguem, has not corrected by the pared nail, i. e. to perfect accuracy, Hor. A. P. 294 Bentl. and Haupt (but the better reading is perfectum).

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Indo-European*preh₂-
  3. Proto-Indo-European*préh₂i?
  4. Proto-Italic*prai
  5. Proto-Italic*prai-
  6. Latinpraesecō

Proto-Indo-European *sek- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *sékh₁yeti Proto-Italic *sekaō Latin seco Latin praesecō From prae- + seco.

Quick answers

What does praesecō mean in Latin?
praesecō, a verb, means “to cut off in front”.
What are the principal parts of praesecō?
praesecō, praesecāre, praesecuī, praesectum (first conjugation).
How do you pronounce praesecō?
In classical Latin, [ˈprae̯.sɛ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈprɛː.s̬e.ko].
Where does praesecō come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Indo-European *preh₂- → Proto-Indo-European *préh₂i? → Proto-Italic *prai → Proto-Italic *prai- → Latin praesecō.