adjectivefirst/second-declension adjective
praescius
praescius (feminine praescia, neuter praescium)
Classical[ˈprae̯s.ki.ʊs]Ecclesiastical[ˈprɛʃ.ʃi.us]
Meaning
- adjectiveprescient
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī ante scit quam rēs fīatpraescius -a -um — in Metamorphoses I, ch. 13
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praescius | praescia | praescium |
| genitive | praesciī | praesciae | praesciī |
| dative | praesciō | praesciae | praesciō |
| accusative | praescium | praesciam | praescium |
| ablative | praesciō | praesciā | praesciō |
| vocative | praescie | praescia | praescium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praesciī | praesciae | praescia |
| genitive | praesciōrum | praesciārum | praesciōrum |
| dative | praesciīs | praesciīs | praesciīs |
| accusative | praesciōs | praesciās | praescia |
| ablative | praesciīs | praesciīs | praesciīs |
| vocative | praesciī | praesciae | praescia |
prae-scĭus, a, um, adj.,
I. foreknowing, prescient (poet. and in post-Aug. prose):
corda, Verg. A. 12, 452: lingua, Ov. F. 1, 538.—With gen. obj.: vates Praescia venturi, Verg. A. 6, 66: vox sortis, Val. Fl. 5, 529: facere aliquem praescium rei alicujus, to inform one of something in advance, Tac. A. 11, 29: periculorum, id. ib. 6, 21: quae duo praescius futurorum Deus fecit, Lact. 2, 9, 11; 4, 26, 40; Sulp. Sev. Dial. 1, 13, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-scius adj.,
foreknowing, prescient: corda, V.: lingua, O.: vates venturi, V.
Origins
From prae- + scius.
Descendants
- Englishprescious