LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

praesaepiō

praesaepiō (present infinitive praesaepīre, perfect active praesaepsī, supine praesaeptum)
Classical[prae̯ˈsae̯.pi.oː]Ecclesiastical[preˈs̬ɛː.pi.o]

Meaning

  1. to block up or fence in front; to barricade

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.praesaepiōpraesaepiēbampraesaepiampraesaepsīpraesaepserampraesaepserō
2nd sg.praesaepīspraesaepiēbāspraesaepiēspraesaepsistīpraesaepserāspraesaepseris
3rd sg.praesaepitpraesaepiēbatpraesaepietpraesaepsitpraesaepseratpraesaepserit
1st pl.praesaepīmuspraesaepiēbāmuspraesaepiēmuspraesaepsimuspraesaepserāmuspraesaepserimus
2nd pl.praesaepītispraesaepiēbātispraesaepiētispraesaepsistispraesaepserātispraesaepseritis
3rd pl.praesaepiuntpraesaepiēbantpraesaepientpraesaepsērunt
praesaepsēre		praesaepserantpraesaepserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.praesaepiampraesaepīrempraesaepserimpraesaepsissem
2nd sg.praesaepiāspraesaepīrēspraesaepserīspraesaepsissēs
3rd sg.praesaepiatpraesaepīretpraesaepseritpraesaepsisset
1st pl.praesaepiāmuspraesaepīrēmuspraesaepserīmuspraesaepsissēmus
2nd pl.praesaepiātispraesaepīrētispraesaepserītispraesaepsissētis
3rd pl.praesaepiantpraesaepīrentpraesaepserintpraesaepsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.praesaepiorpraesaepiēbarpraesaepiar
2nd sg.praesaepīris
praesaepīre		praesaepiēbāris
praesaepiēbāre		praesaepiēris
praesaepiēre
3rd sg.praesaepīturpraesaepiēbāturpraesaepiētur
1st pl.praesaepīmurpraesaepiēbāmurpraesaepiēmur
2nd pl.praesaepīminīpraesaepiēbāminīpraesaepiēminī
3rd pl.praesaepiunturpraesaepiēbanturpraesaepientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.praesaepiarpraesaepīrer
2nd sg.praesaepiāris
praesaepiāre		praesaepīrēris
praesaepīrēre
3rd sg.praesaepiāturpraesaepīrētur
1st pl.praesaepiāmurpraesaepīrēmur
2nd pl.praesaepiāminīpraesaepīrēminī
3rd pl.praesaepianturpraesaepīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.praesaepīpraesaepīre
pres. 2nd pl.praesaepītepraesaepīminī
fut. 2nd sg.praesaepītōpraesaepītor
fut. 3rd sg.praesaepītōpraesaepītor
fut. 2nd pl.praesaepītōte—
fut. 3rd pl.praesaepiuntōpraesaepiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepraesaepīrepraesaepīrī
perfect infinitivepraesaepsissepraesaeptum esse
future infinitivepraesaeptūrum essepraesaeptum īrī
present participlepraesaepiēns—
perfect participle—praesaeptus
praesaepta, praesaeptā, praesaeptae, praesaeptam, praesaeptārum, praesaeptās, praesaepte, praesaeptī, praesaeptīs, praesaeptō, praesaeptōrum, praesaeptōs
future participlepraesaeptūrus
praesaeptūra, praesaeptūrā, praesaeptūrae, praesaeptūram, praesaeptūrārum, praesaeptūrās, praesaeptūre, praesaeptūrī, praesaeptūrīs, praesaeptūrō, praesaeptūrōrum, praesaeptūrōs, praesaeptūrum		praesaepiendus
praesaepiundus, praesaepienda, praesaepiendā, praesaepiendae, praesaepiendam, praesaepiendārum, praesaepiendās, praesaepiende, praesaepiendīs, praesaepiendōrum, praesaepiendōs
gerundpraesaepiendī, praesaepiendō, praesaepiendumsupinepraesaeptum, praesaeptū

prae-saepĭo (-sēpĭo), psi, ptum, 4, v. a.,
I. to fence in front, to block up, barricade (class.): aditus atque itinera trabibus, Caes. B. C. 1, 27: loca montuosa sublicis, id. ib. 3, 49: omni aditu praesaepto, id. B. G. 7, 77.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Indo-European*preh₂-
  3. Proto-Indo-European*préh₂i?
  4. Proto-Italic*prai
  5. Proto-Italic*prai-
  6. Latinpraesaepiō

Latin saepiō Latin praesaepiō From prae- + saepiō.

Quick answers

What does praesaepiō mean in Latin?
praesaepiō, a verb, means “to block up or fence in front; to barricade”.
What are the principal parts of praesaepiō?
praesaepiō, praesaepīre, praesaepsī, praesaeptum (fourth conjugation).
How do you pronounce praesaepiō?
In classical Latin, [prae̯ˈsae̯.pi.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [preˈs̬ɛː.pi.o].
Where does praesaepiō come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Indo-European *preh₂- → Proto-Indo-European *préh₂i? → Proto-Italic *prai → Proto-Italic *prai- → Latin praesaepiō.