LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation, no passive, no perfect or supine stems

praependeō

praependeō (present infinitive praependēre)
Classical[prae̯ˈpɛn.de.oː]Ecclesiastical[preˈpɛn.de.o]

Meaning

  1. to hang before or down in front

Conjugation conjugation 2 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.praependeōpraependēbampraependēbō———
2nd sg.praependēspraependēbāspraependēbis———
3rd sg.praependetpraependēbatpraependēbit———
1st pl.praependēmuspraependēbāmuspraependēbimus———
2nd pl.praependētispraependēbātispraependēbitis———
3rd pl.praependentpraependēbantpraependēbunt———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.praependeampraependērem——
2nd sg.praependeāspraependērēs——
3rd sg.praependeatpraependēret——
1st pl.praependeāmuspraependērēmus——
2nd pl.praependeātispraependērētis——
3rd pl.praependeantpraependērent——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.praependē—
pres. 2nd pl.praependēte—
fut. 2nd sg.praependētō—
fut. 3rd sg.praependētō—
fut. 2nd pl.praependētōte—
fut. 3rd pl.praependentō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepraependēre—
present participlepraependēns—
gerundpraependendī, praependendō, praependendum

prae-pendĕo, ēre, v. n.,
I. to hang before, to hang down in front (class.): ubi tegumenta praependere possent ad defendendos ictus, Caes. B. C. 2, 9, 3: storias circum turrim praependentes, id. ib. 2, 9, 5: praependent demissae in pocula sertae, Prop. 2, 33 (3, 31), 37: barba, Mart. 9, 48, 4: ancones, Vitr. 4, 6: lacinia praependens impedit, App. Mag. p. 286, 21.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Indo-European*preh₂-
  3. Proto-Indo-European*préh₂i?
  4. Proto-Italic*prai
  5. Proto-Italic*prai-
  6. Latinpraependeō

Proto-Indo-European *(s)pend- Proto-Indo-European *(s)pn̥d-éh₁ye-ti Proto-Italic *pendējō Proto-Italic *pendēō Latin pendeō Latin praependeō From prae- + pendeō (“to be suspended, hang”).

Quick answers

What does praependeō mean in Latin?
praependeō, a verb, means “to hang before or down in front”.
What are the principal parts of praependeō?
praependeō, praependēre (second conjugation, no passive, no perfect or supine stems).
How do you pronounce praependeō?
In classical Latin, [prae̯ˈpɛn.de.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [preˈpɛn.de.o].
Where does praependeō come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Indo-European *preh₂- → Proto-Indo-European *préh₂i? → Proto-Italic *prai → Proto-Italic *prai- → Latin praependeō.