LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

praeoccupō

praeoccupō (present infinitive praeoccupāre, perfect active praeoccupāvī, supine praeoccupātum)
Classical[prae̯ˈɔk.kʊ.poː]Ecclesiastical[preˈɔk.ku.po]

Meaning

  1. to seize or occupy beforehand: to preoccupy
    Ne ab equitatu Romanorum viae praeoccuparenturLest the ways should be preoccupied by the cavalry of the Romansc. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.26
  2. to anticipate or prevent

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.praeoccupōpraeoccupābampraeoccupābōpraeoccupāvīpraeoccupāverampraeoccupāverō
praeoccupārō
2nd sg.praeoccupāspraeoccupābāspraeoccupābispraeoccupāvistī
praeoccupāstī
praeoccupāverās
praeoccupārās
praeoccupāveris
3rd sg.praeoccupatpraeoccupābatpraeoccupābitpraeoccupāvitpraeoccupāverat
praeoccupārat
praeoccupāverit
praeoccupārit
1st pl.praeoccupāmuspraeoccupābāmuspraeoccupābimuspraeoccupāvimuspraeoccupāverāmuspraeoccupāverimus
praeoccupārimus
2nd pl.praeoccupātispraeoccupābātispraeoccupābitispraeoccupāvistis
praeoccupāstis
praeoccupāverātis
praeoccupārātis
praeoccupāveritis
praeoccupāritis
3rd pl.praeoccupantpraeoccupābantpraeoccupābuntpraeoccupāvērunt
praeoccupāvēre, praeoccupārunt
praeoccupāverant
praeoccupārant
praeoccupāverint
praeoccupārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.praeoccupempraeoccupārempraeoccupāverim
praeoccupārim
praeoccupāvissem
praeoccupāssem
2nd sg.praeoccupēspraeoccupārēspraeoccupāverīspraeoccupāvissēs
praeoccupāssēs
3rd sg.praeoccupetpraeoccupāretpraeoccupāverit
praeoccupārit
praeoccupāvisset
praeoccupāsset
1st pl.praeoccupēmuspraeoccupārēmuspraeoccupāverīmus
praeoccupārīmus
praeoccupāvissēmus
praeoccupāssēmus
2nd pl.praeoccupētispraeoccupārētispraeoccupāverītis
praeoccupārītis
praeoccupāvissētis
praeoccupāssētis
3rd pl.praeoccupentpraeoccupārentpraeoccupāverint
praeoccupārint
praeoccupāvissent
praeoccupāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.praeoccuporpraeoccupābarpraeoccupābor
2nd sg.praeoccupāris
praeoccupāre
praeoccupābāris
praeoccupābāre
praeoccupāberis
praeoccupābere
3rd sg.praeoccupāturpraeoccupābāturpraeoccupābitur
1st pl.praeoccupāmurpraeoccupābāmurpraeoccupābimur
2nd pl.praeoccupāminīpraeoccupābāminīpraeoccupābiminī
3rd pl.praeoccupanturpraeoccupābanturpraeoccupābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.praeoccuperpraeoccupārer
2nd sg.praeoccupēris
praeoccupēre
praeoccupārēris
praeoccupārēre
3rd sg.praeoccupēturpraeoccupārētur
1st pl.praeoccupēmurpraeoccupārēmur
2nd pl.praeoccupēminīpraeoccupārēminī
3rd pl.praeoccupenturpraeoccupārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.praeoccupāpraeoccupāre
pres. 2nd pl.praeoccupātepraeoccupāminī
fut. 2nd sg.praeoccupātōpraeoccupātor
fut. 3rd sg.praeoccupātōpraeoccupātor
fut. 2nd pl.praeoccupātōte—
fut. 3rd pl.praeoccupantōpraeoccupantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepraeoccupārepraeoccupārī
perfect infinitivepraeoccupāvisse
praeoccupāsse
praeoccupātum esse
future infinitivepraeoccupātūrum essepraeoccupātum īrī
present participlepraeoccupāns—
perfect participle—praeoccupātus
praeoccupāta, praeoccupātā, praeoccupātae, praeoccupātam, praeoccupātārum, praeoccupātās, praeoccupātī, praeoccupātōrum, praeoccupātōs
future participlepraeoccupātūrus
praeoccupātūra, praeoccupātūrā, praeoccupātūrae, praeoccupātūram, praeoccupātūrārum, praeoccupātūrās, praeoccupātūre, praeoccupātūrī, praeoccupātūrīs, praeoccupātūrō, praeoccupātūrōrum, praeoccupātūrōs, praeoccupātūrum
praeoccupandus
praeoccupanda, praeoccupandā, praeoccupandae, praeoccupandam, praeoccupandārum, praeoccupandās, praeoccupande, praeoccupandīs, praeoccupandōrum, praeoccupandōs
gerundpraeoccupandī, praeoccupandō, praeoccupandumsupinepraeoccupātum, praeoccupātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

praeoccupare locum (Liv. 35. 27)
to occupy a place beforehand.

prae-occŭpo, āvi, ātum, 1, v. a. (class., but not in Cic., since praecepit is the true read., Cic. Phil. 10, 1, 2).
I. To seize upon, to take possession of or occupy beforehand, to preoccupy.
A. Lit.: hic ne intrare posset saltum, Datames praeoccupare studuit, Nep. Dat. 7, 2: Macedoniam, id. Eum. 2, 4: loca opportuna, Liv. 44, 3; 35, 28; 42, 47: iter, Caes. B. C. 3, 13: Asiam, Vell. 2, 69, 2; cf.: praeoccupatum sese legatione ab Cn. Pompeio, Caes. B. C. 2, 17.—
B. To take, catch, detect, seize in an act: si praeoccupatus fuerit homo in delicto, Vulg. Gal. 6, 1.—
C. Trop.: animos timor praeoccupaverat, Caes. B. G. 6, 41, 3: hilaritas praeoccupaverat mentes, Petr. 113: praeoccupati beneficio animi, i. e. won over beforehand, Liv. 6, 20, 10: aures, id. 38, 10.—
II. To anticipate, prevent: ne alter alterum praeoccuparet, Nep. Dion, 4, 1.—With obj.clause (like the simpler occupare): legem de multarum aestimatione ipsi praeoccupaverunt ferre, hastened to bring the bill sooner before the people, Liv. 4, 30, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Indo-European*preh₂-
  3. Proto-Indo-European*préh₂i?
  4. Proto-Italic*prai
  5. Proto-Italic*prai-
  6. Latinpraeoccupō

Latin occupō Latin praeoccupō From prae- + occupō.

Descendants
  • Catalanpreocupar
  • Englishpreoccupy
  • Englishpreoccupate
  • Frenchpréoccuper
  • Germanpräokkupieren
  • Italianpreoccupare
  • Portuguesepreocupar
  • Romanianpreocupa
  • Spanishpreocupar
  • Sicilianpriaccupari

In English words that came into English from praeoccupō

  • preoccupypraeoccupō
  • preoccupatepraeoccupare

Quick answers

What does praeoccupō mean in Latin?
praeoccupō, a verb, means “to seize or occupy beforehand: to preoccupy; to anticipate or prevent”.
What are the principal parts of praeoccupō?
praeoccupō, praeoccupāre, praeoccupāvī, praeoccupātum (first conjugation).
How do you pronounce praeoccupō?
In classical Latin, [prae̯ˈɔk.kʊ.poː]; in ecclesiastical (church) Latin, [preˈɔk.ku.po].
Where does praeoccupō come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Indo-European *preh₂- → Proto-Indo-European *préh₂i? → Proto-Italic *prai → Proto-Italic *prai- → Latin praeoccupō.