noun · femininethird declension
praenotātiō
praenotātiō f (genitive praenotātiōnis)
Classical[prae̯.nɔˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[pre.noˈtat.t͡si.o]
Meaning
- Late LatinThe act of noting beforehand.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praenotātiō | praenotātiōnēs |
| genitive | praenotātiōnis | praenotātiōnum |
| dative | praenotātiōnī | praenotātiōnibus |
| accusative | praenotātiōnem | praenotātiōnēs |
| ablative | praenotātiōne | praenotātiōnibus |
| vocative | praenotātiō | praenotātiōnēs |
Origins
praenotātus (perfect participle of praenotō) + -tiō
Descendants
- Italianprenotazione