verbthird conjugation
praenōscō
praenōscō (present infinitive praenōscere, perfect active praenōvī, supine praenōtum)
Classical[prae̯ˈnoːs.koː]Ecclesiastical[preˈnɔs.ko]
Meaning
- to foreknow
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praenōscō | praenōscēbam | praenōscam | praenōvī | praenōveram praenōram | praenōverō praenōrō |
| 2nd sg. | praenōscis | praenōscēbās | praenōscēs | praenōvistī praenōstī | praenōverās praenōrās | praenōveris praenōris |
| 3rd sg. | praenōscit | praenōscēbat | praenōscet | praenōvit praenōt | praenōverat praenōrat | praenōverit praenōrit |
| 1st pl. | praenōscimus | praenōscēbāmus | praenōscēmus | praenōvimus praenōmus | praenōverāmus praenōrāmus | praenōverimus praenōrimus |
| 2nd pl. | praenōscitis | praenōscēbātis | praenōscētis | praenōvistis praenōstis | praenōverātis praenōrātis | praenōveritis praenōritis |
| 3rd pl. | praenōscunt | praenōscēbant | praenōscent | praenōvērunt praenōrunt, praenōvēre | praenōverant praenōrant | praenōverint praenōrint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praenōscam | praenōscerem | praenōverim praenōrim | praenōvissem praenōssem |
| 2nd sg. | praenōscās | praenōscerēs | praenōverīs praenōrīs | praenōvissēs praenōssēs |
| 3rd sg. | praenōscat | praenōsceret | praenōverit praenōrit | praenōvisset praenōsset |
| 1st pl. | praenōscāmus | praenōscerēmus | praenōverīmus praenōrīmus | praenōvissēmus praenōssēmus |
| 2nd pl. | praenōscātis | praenōscerētis | praenōverītis praenōrītis | praenōvissētis praenōssētis |
| 3rd pl. | praenōscant | praenōscerent | praenōverint praenōrint | praenōvissent praenōssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praenōscor | praenōscēbar | praenōscar |
| 2nd sg. | praenōsceris praenōscere | praenōscēbāris praenōscēbāre | praenōscēris praenōscēre |
| 3rd sg. | praenōscitur | praenōscēbātur | praenōscētur |
| 1st pl. | praenōscimur | praenōscēbāmur | praenōscēmur |
| 2nd pl. | praenōsciminī | praenōscēbāminī | praenōscēminī |
| 3rd pl. | praenōscuntur | praenōscēbantur | praenōscentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praenōscar | praenōscerer |
| 2nd sg. | praenōscāris praenōscāre | praenōscerēris praenōscerēre |
| 3rd sg. | praenōscātur | praenōscerētur |
| 1st pl. | praenōscāmur | praenōscerēmur |
| 2nd pl. | praenōscāminī | praenōscerēminī |
| 3rd pl. | praenōscantur | praenōscerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praenōsce | praenōscere |
| pres. 2nd pl. | praenōscite | praenōsciminī |
| fut. 2nd sg. | praenōscitō | praenōscitor |
| fut. 3rd sg. | praenōscitō | praenōscitor |
| fut. 2nd pl. | praenōscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | praenōscuntō | praenōscuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praenōscere | praenōscī |
| perfect infinitive | praenōvisse praenōsse | praenōtum esse |
| future infinitive | praenōtūrum esse | praenōtum īrī |
| present participle | praenōscēns | — |
| perfect participle | — | praenōtus praenōta, praenōtā, praenōtae, praenōtam, praenōtārum, praenōtās, praenōte, praenōtī, praenōtīs, praenōtō, praenōtōrum, praenōtōs |
| future participle | praenōtūrus praenōtūra, praenōtūrā, praenōtūrae, praenōtūram, praenōtūrārum, praenōtūrās, praenōtūre, praenōtūrī, praenōtūrīs, praenōtūrō, praenōtūrōrum, praenōtūrōs, praenōtūrum | praenōscendus praenōscundus, praenōscenda, praenōscendā, praenōscendae, praenōscendam, praenōscendārum, praenōscendās, praenōscende, praenōscendīs, praenōscendōrum, praenōscendōs |
gerundpraenōscendī, praenōscendō, praenōscendumsupinepraenōtum, praenōtū
prae-nosco, ĕre, v. a.,
I. to learn or become acquainted with beforehand, to foreknow (class.):
futura, Cic. Div. 1, 38, 82; Suet. Ner. 56; Plin. 18, 24, 56, § 206: promissum sibi caelum, Ov. F. 3, 159: venturum caeli laborem, Stat. Th. 3, 490: rerum fata, Sil. 3, 7: omina, id. 16, 124; Vulg. Gen. 15, 13 (but in Plaut. As. 1, 1, 46, the correct reading is: in pretio sumus, acc. to Fleck. and Ussing).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-nōscō —, —, ere,
to learn beforehand, foreknow: futura: promissum sibi caelum, O.
Origins
Latin gnōscō Latin nōscō Latin praenōscō From prae (“before”) + nōscō (“know”).