LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation, deponent

praemorior

praemorior (present infinitive praemorī, perfect active praemortuus sum)
Classical[prae̯ˈmɔ.ri.ɔr]Ecclesiastical[preˈmɔː.ri.or]

Meaning

  1. deponentintransitiveto die prematurely
    aut ego praemoriar primoque exstinguar in aevo, aut ego Tantalidae Tantalis uxor eroEither I shall die prematurely and be extinguished in my youth, or I, a Tantalid, shall become the wife of a Tantalid43 BCE – c. 17 CE, Ovidius, Heroides 8.121–122
    nostra tamen iacuere velut praemortua membra turpiter1914 translation by Grant Showerman my body lay in disgrace as though already dead16 BCE, Ovidius, Amores 3.65–66

Conjugation deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.praemoriorpraemoriēbarpraemoriar———
2nd sg.praemoreris
praemorere
praemoriēbāris
praemoriēbāre
praemoriēris
praemoriēre
———
3rd sg.praemoriturpraemoriēbāturpraemoriētur———
1st pl.praemorimurpraemoriēbāmurpraemoriēmur———
2nd pl.praemoriminīpraemoriēbāminīpraemoriēminī———
3rd pl.praemoriunturpraemoriēbanturpraemorientur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.praemoriarpraemorerer——
2nd sg.praemoriāris
praemoriāre
praemorerēris
praemorerēre
——
3rd sg.praemoriāturpraemorerētur——
1st pl.praemoriāmurpraemorerēmur——
2nd pl.praemoriāminīpraemorerēminī——
3rd pl.praemorianturpraemorerentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.praemorere—
pres. 2nd pl.praemoriminī—
fut. 2nd sg.praemoritor—
fut. 3rd sg.praemoritor—
fut. 3rd pl.praemoriuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepraemorī—
perfect infinitivepraemortuum esse—
future infinitivepraemoritūrum esse—
present participlepraemoriēns—
perfect participlepraemortuus
praemortua, praemortuā, praemortuae, praemortuam, praemortuārum, praemortuās, praemortue, praemortuī, praemortuīs, praemortuō, praemortuōrum, praemortuōs
—
future participlepraemoritūrus
praemoritūra, praemoritūrā, praemoritūrae, praemoritūram, praemoritūrārum, praemoritūrās, praemoritūre, praemoritūrī, praemoritūrīs, praemoritūrō, praemoritūrōrum, praemoritūrōs, praemoritūrum
praemoriendus
praemoriundus, praemorienda, praemoriendā, praemoriendae, praemoriendam, praemoriendārum, praemoriendās, praemoriende, praemoriendīs, praemoriendōrum, praemoriendōs
gerundpraemoriendī, praemoriendō, praemoriendumsupinepraemortuum, praemortuū

prae-mŏrĭor, tuus, 3, v. dep.,
I. to die early or prematurely, to die (mostly poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.: aut ego praemoriar, primoque exstinguar in aevo, Ov. H. 8, 121: parte corporis velut praemortua, Suet. Gram. 3.—
II. Trop., to decay: praemoritur visus, auditus, decays, fails, Plin. 7, 50, 51, § 168.—Hence, prae-mortŭus, a, um, P. a., dead.
A. Lit.: jacuere, velut praemortua, membra, Ov. Am. 3, 7, 65.—
B. Trop.: pudor praemortuus, Liv. 3, 72, 5: vires, Quint. Decl. 12, 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Indo-European*preh₂-
  3. Proto-Indo-European*préh₂i?
  4. Proto-Italic*prai
  5. Proto-Italic*prai-
  6. Latinpraemorior

Proto-Indo-European *mer- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *mr̥yétor Proto-Italic *moriōr Latin morior Latin praemorior From prae- + morior.

Quick answers

What does praemorior mean in Latin?
praemorior, a verb, means “to die prematurely”.
What are the principal parts of praemorior?
praemorior, praemorī (third (-iō variant) conjugation, deponent).
How do you pronounce praemorior?
In classical Latin, [prae̯ˈmɔ.ri.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [preˈmɔː.ri.or].
Where does praemorior come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Indo-European *preh₂- → Proto-Indo-European *préh₂i? → Proto-Italic *prai → Proto-Italic *prai- → Latin praemorior.