verbfirst conjugation
praemōnstrō
praemōnstrō (present infinitive praemōnstrāre, perfect active praemōnstrāvī, supine praemōnstrātum)
Classical[prae̯ˈmõː.stroː]Ecclesiastical[preˈmɔn.stro]
Meaning
- to show beforehand; to guide, direct
- to predict, presage, prognosticate
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praemōnstrō | praemōnstrābam | praemōnstrābō | praemōnstrāvī | praemōnstrāveram | praemōnstrāverō praemōnstrārō |
| 2nd sg. | praemōnstrās | praemōnstrābās | praemōnstrābis | praemōnstrāvistī praemōnstrāstī | praemōnstrāverās praemōnstrārās | praemōnstrāveris |
| 3rd sg. | praemōnstrat | praemōnstrābat | praemōnstrābit | praemōnstrāvit | praemōnstrāverat praemōnstrārat | praemōnstrāverit praemōnstrārit |
| 1st pl. | praemōnstrāmus | praemōnstrābāmus | praemōnstrābimus | praemōnstrāvimus | praemōnstrāverāmus | praemōnstrāverimus praemōnstrārimus |
| 2nd pl. | praemōnstrātis | praemōnstrābātis | praemōnstrābitis | praemōnstrāvistis praemōnstrāstis | praemōnstrāverātis praemōnstrārātis | praemōnstrāveritis praemōnstrāritis |
| 3rd pl. | praemōnstrant | praemōnstrābant | praemōnstrābunt | praemōnstrāvērunt praemōnstrāvēre, praemōnstrārunt | praemōnstrāverant praemōnstrārant | praemōnstrāverint praemōnstrārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praemōnstrem | praemōnstrārem | praemōnstrāverim praemōnstrārim | praemōnstrāvissem praemōnstrāssem |
| 2nd sg. | praemōnstrēs | praemōnstrārēs | praemōnstrāverīs | praemōnstrāvissēs praemōnstrāssēs |
| 3rd sg. | praemōnstret | praemōnstrāret | praemōnstrāverit praemōnstrārit | praemōnstrāvisset praemōnstrāsset |
| 1st pl. | praemōnstrēmus | praemōnstrārēmus | praemōnstrāverīmus praemōnstrārīmus | praemōnstrāvissēmus praemōnstrāssēmus |
| 2nd pl. | praemōnstrētis | praemōnstrārētis | praemōnstrāverītis praemōnstrārītis | praemōnstrāvissētis praemōnstrāssētis |
| 3rd pl. | praemōnstrent | praemōnstrārent | praemōnstrāverint praemōnstrārint | praemōnstrāvissent praemōnstrāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praemōnstror | praemōnstrābar | praemōnstrābor |
| 2nd sg. | praemōnstrāris praemōnstrāre | praemōnstrābāris praemōnstrābāre | praemōnstrāberis praemōnstrābere |
| 3rd sg. | praemōnstrātur | praemōnstrābātur | praemōnstrābitur |
| 1st pl. | praemōnstrāmur | praemōnstrābāmur | praemōnstrābimur |
| 2nd pl. | praemōnstrāminī | praemōnstrābāminī | praemōnstrābiminī |
| 3rd pl. | praemōnstrantur | praemōnstrābantur | praemōnstrābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praemōnstrer | praemōnstrārer |
| 2nd sg. | praemōnstrēris praemōnstrēre | praemōnstrārēris praemōnstrārēre |
| 3rd sg. | praemōnstrētur | praemōnstrārētur |
| 1st pl. | praemōnstrēmur | praemōnstrārēmur |
| 2nd pl. | praemōnstrēminī | praemōnstrārēminī |
| 3rd pl. | praemōnstrentur | praemōnstrārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praemōnstrā | praemōnstrāre |
| pres. 2nd pl. | praemōnstrāte | praemōnstrāminī |
| fut. 2nd sg. | praemōnstrātō | praemōnstrātor |
| fut. 3rd sg. | praemōnstrātō | praemōnstrātor |
| fut. 2nd pl. | praemōnstrātōte | — |
| fut. 3rd pl. | praemōnstrantō | praemōnstrantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praemōnstrāre | praemōnstrārī |
| perfect infinitive | praemōnstrāvisse praemōnstrāsse | praemōnstrātum esse |
| future infinitive | praemōnstrātūrum esse | praemōnstrātum īrī |
| present participle | praemōnstrāns | — |
| perfect participle | — | praemōnstrātus praemōnstrāta, praemōnstrātā, praemōnstrātae, praemōnstrātam, praemōnstrātārum, praemōnstrātās, praemōnstrātī, praemōnstrātōrum, praemōnstrātōs |
| future participle | praemōnstrātūrus praemōnstrātūra, praemōnstrātūrā, praemōnstrātūrae, praemōnstrātūram, praemōnstrātūrārum, praemōnstrātūrās, praemōnstrātūre, praemōnstrātūrī, praemōnstrātūrīs, praemōnstrātūrō, praemōnstrātūrōrum, praemōnstrātūrōs, praemōnstrātūrum | praemōnstrandus praemōnstranda, praemōnstrandā, praemōnstrandae, praemōnstrandam, praemōnstrandārum, praemōnstrandās, praemōnstrande, praemōnstrandīs, praemōnstrandōrum, praemōnstrandōs |
gerundpraemōnstrandī, praemōnstrandō, praemōnstrandumsupinepraemōnstrātum, praemōnstrātū
prae-monstro (old form praemo-stro,
I. v. infra), āvi, ātum, 1, v. a., to show beforehand, to point out the way, to guide, direct.
I. In gen. (poet.):
praemonstra docte, quid fabuletur, Plaut. Pers. 1, 3, 68: currenti spatium praemonstra, Lucr. 6, 93: te praemonstrante, under thy guidance, Stat. Th. 1, 66: praemostro tibi, ut, I caution you, that, Plaut. Trin. 2, 2, 61 Brix ad loc.: quae voluit mihi dixit, docuit et praemonstravit prius, id. ib. 4, 2, 12.—II. In partic., to denote beforehand, to predict, presage, prognosticate:
magnum aliquid populo Romano praemonstrare et praecinere, Cic. Har. Resp. 10, 21: ventos futuros, id. poët. Div. 1, 7, 13: hanc suavitatem praemonstratam efficaci auspicio, Plin. 10, 29, 43, § 82.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-mōnstrō —, —, āre,
to predict, presage, prognosticate: magnum aliquid populo R.: ventos futuros, C. poët.
Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraemōnstrō
Latin mōnstrō Latin praemōnstrō From prae- + mōnstrō.
Descendants
- Englishpremonstrate
- Spanishpremostrar