verbfirst conjugation
praefestīnō
praefestīnō (present infinitive praefestīnāre, perfect active praefestīnāvī, supine praefestīnātum)
Classical[prae̯.fɛsˈtiː.noː]Ecclesiastical[pre.fesˈtiː.no]
Meaning
- to be overhasty
- to hasten past
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praefestīnō | praefestīnābam | praefestīnābō | praefestīnāvī | praefestīnāveram | praefestīnāverō praefestīnārō |
| 2nd sg. | praefestīnās | praefestīnābās | praefestīnābis | praefestīnāvistī praefestīnāstī | praefestīnāverās praefestīnārās | praefestīnāveris |
| 3rd sg. | praefestīnat | praefestīnābat | praefestīnābit | praefestīnāvit | praefestīnāverat praefestīnārat | praefestīnāverit praefestīnārit |
| 1st pl. | praefestīnāmus | praefestīnābāmus | praefestīnābimus | praefestīnāvimus | praefestīnāverāmus | praefestīnāverimus praefestīnārimus |
| 2nd pl. | praefestīnātis | praefestīnābātis | praefestīnābitis | praefestīnāvistis praefestīnāstis | praefestīnāverātis praefestīnārātis | praefestīnāveritis praefestīnāritis |
| 3rd pl. | praefestīnant | praefestīnābant | praefestīnābunt | praefestīnāvērunt praefestīnāvēre, praefestīnārunt | praefestīnāverant praefestīnārant | praefestīnāverint praefestīnārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praefestīnem | praefestīnārem | praefestīnāverim praefestīnārim | praefestīnāvissem praefestīnāssem |
| 2nd sg. | praefestīnēs | praefestīnārēs | praefestīnāverīs | praefestīnāvissēs praefestīnāssēs |
| 3rd sg. | praefestīnet | praefestīnāret | praefestīnāverit praefestīnārit | praefestīnāvisset praefestīnāsset |
| 1st pl. | praefestīnēmus | praefestīnārēmus | praefestīnāverīmus praefestīnārīmus | praefestīnāvissēmus praefestīnāssēmus |
| 2nd pl. | praefestīnētis | praefestīnārētis | praefestīnāverītis praefestīnārītis | praefestīnāvissētis praefestīnāssētis |
| 3rd pl. | praefestīnent | praefestīnārent | praefestīnāverint praefestīnārint | praefestīnāvissent praefestīnāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praefestīnor | praefestīnābar | praefestīnābor |
| 2nd sg. | praefestīnāris praefestīnāre | praefestīnābāris praefestīnābāre | praefestīnāberis praefestīnābere |
| 3rd sg. | praefestīnātur | praefestīnābātur | praefestīnābitur |
| 1st pl. | praefestīnāmur | praefestīnābāmur | praefestīnābimur |
| 2nd pl. | praefestīnāminī | praefestīnābāminī | praefestīnābiminī |
| 3rd pl. | praefestīnantur | praefestīnābantur | praefestīnābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praefestīner | praefestīnārer |
| 2nd sg. | praefestīnēris praefestīnēre | praefestīnārēris praefestīnārēre |
| 3rd sg. | praefestīnētur | praefestīnārētur |
| 1st pl. | praefestīnēmur | praefestīnārēmur |
| 2nd pl. | praefestīnēminī | praefestīnārēminī |
| 3rd pl. | praefestīnentur | praefestīnārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praefestīnā | praefestīnāre |
| pres. 2nd pl. | praefestīnāte | praefestīnāminī |
| fut. 2nd sg. | praefestīnātō | praefestīnātor |
| fut. 3rd sg. | praefestīnātō | praefestīnātor |
| fut. 2nd pl. | praefestīnātōte | — |
| fut. 3rd pl. | praefestīnantō | praefestīnantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praefestīnāre | praefestīnārī |
| perfect infinitive | praefestīnāvisse praefestīnāsse | praefestīnātum esse |
| future infinitive | praefestīnātūrum esse | praefestīnātum īrī |
| present participle | praefestīnāns | — |
| perfect participle | — | praefestīnātus praefestīnāta, praefestīnātā, praefestīnātae, praefestīnātam, praefestīnātārum, praefestīnātās, praefestīnātī, praefestīnātōrum, praefestīnātōs |
| future participle | praefestīnātūrus praefestīnātūra, praefestīnātūrā, praefestīnātūrae, praefestīnātūram, praefestīnātūrārum, praefestīnātūrās, praefestīnātūre, praefestīnātūrī, praefestīnātūrīs, praefestīnātūrō, praefestīnātūrōrum, praefestīnātūrōs, praefestīnātūrum | praefestīnandus praefestīnanda, praefestīnandā, praefestīnandae, praefestīnandam, praefestīnandārum, praefestīnandās, praefestīnande, praefestīnandīs, praefestīnandōrum, praefestīnandōs |
gerundpraefestīnandī, praefestīnandō, praefestīnandumsupinepraefestīnātum, praefestīnātū
prae-festīno, āvi, ātum, 1, v. a.
I. To hasten before the time, to hasten too much (rare;
not in Cic. or Cæs.): praefestinare praeloqui, Plaut. Rud. 1, 2, 31: sciscere, quae sit causa, Afran. ap. Charis. p. 186 P. (Com. Rel. p. 182 Rib.): ne deficere praefestinarent, Liv. 23, 14 fin.: praefestinatum opus, Col. 11, 2, 3.—II. To hasten past:
sinum, Tac. A. 5, 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-fēstīnō —, ātus, āre,
to hasten before, be precipitate: deficere, L.—To pass in haste: sinum, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraefestīnō
Latin festino Latin praefestīnō From prae- + festino.