LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation, no passive, no supine stem

praeēmineō

praeēmineō (present infinitive praeēminēre, perfect active praeēminuī)
Classical[prae̯.eːˈmɪ.ne.oː]Ecclesiastical[pre.eˈmiː.ne.o]

Meaning

  1. to project forward; to be prominent
  2. figurativelyto surpass, excel, (can be used with the dat and the acc)

Conjugation conjugation 2 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.praeēmineōpraeēminēbampraeēminēbōpraeēminuīpraeēminuerampraeēminuerō
2nd sg.praeēminēspraeēminēbāspraeēminēbispraeēminuistīpraeēminuerāspraeēminueris
3rd sg.praeēminetpraeēminēbatpraeēminēbitpraeēminuitpraeēminueratpraeēminuerit
1st pl.praeēminēmuspraeēminēbāmuspraeēminēbimuspraeēminuimuspraeēminuerāmuspraeēminuerimus
2nd pl.praeēminētispraeēminēbātispraeēminēbitispraeēminuistispraeēminuerātispraeēminueritis
3rd pl.praeēminentpraeēminēbantpraeēminēbuntpraeēminuērunt
praeēminuēre
praeēminuerantpraeēminuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.praeēmineampraeēminērempraeēminuerimpraeēminuissem
2nd sg.praeēmineāspraeēminērēspraeēminuerīspraeēminuissēs
3rd sg.praeēmineatpraeēminēretpraeēminueritpraeēminuisset
1st pl.praeēmineāmuspraeēminērēmuspraeēminuerīmuspraeēminuissēmus
2nd pl.praeēmineātispraeēminērētispraeēminuerītispraeēminuissētis
3rd pl.praeēmineantpraeēminērentpraeēminuerintpraeēminuissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.praeēminē—
pres. 2nd pl.praeēminēte—
fut. 2nd sg.praeēminētō—
fut. 3rd sg.praeēminētō—
fut. 2nd pl.praeēminētōte—
fut. 3rd pl.praeēminentō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepraeēminēre—
perfect infinitivepraeēminuisse—
present participlepraeēminēns—
gerundpraeēminendī, praeēminendō, praeēminendum

prae-ēmĭnĕo (praem-), ēre, v. n. and a.
I. , to project forwards, be prominent.
I. Lit. (post-class.), Aug. Conf. 6, 9; Sall. H. Fragm. 2, 85: praeeminentes oculi, Dig. 21, 1, 12 (al. eminentes).—
II. Trop., to surpass, excel (post-Aug. for emineo, excello, praesto, etc.); constr. with dat. and acc.: qui Graecis praeeminet, Sen. Contr. 1, 4, 12 (dub. Burs. Graecos): genitis, Aus. Caes. n. 15: Cassius ceteros praeeminebat peritiā legum, Tac. A. 12, 12: appellatione aliqua cetera imperia praemineret, id. ib. 3, 56; 12, 33; 15, 34.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-
  2. Proto-Indo-European*preh₂-
  3. Proto-Indo-European*préh₂i?
  4. Proto-Italic*prai
  5. Proto-Italic*prai-
  6. Latinpraeēmineō

Latin ēmineō Latin praeēmineō From prae- + ēmineō (“stand out”), from ē- (“out of”) (short form of ex-) + *mineō.

In English words that came into English from praeēmineō

  • preeminentpraeēminēns

Quick answers

What does praeēmineō mean in Latin?
praeēmineō, a verb, means “to project forward; to be prominent; to surpass, excel, (can be used with the dat and the acc)”.
What are the principal parts of praeēmineō?
praeēmineō, praeēminēre, praeēminuī (second conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce praeēmineō?
In classical Latin, [prae̯.eːˈmɪ.ne.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [pre.eˈmiː.ne.o].
Where does praeēmineō come from?
Proto-Indo-European *per- → Proto-Indo-European *preh₂- → Proto-Indo-European *préh₂i? → Proto-Italic *prai → Proto-Italic *prai- → Latin praeēmineō.