verbsecond conjugation
praedoceō
praedoceō (present infinitive praedocēre, perfect active praedocuī, supine praedoctum)
Classical[prae̯ˈdɔ.ke.oː]Ecclesiastical[preˈdɔː.t͡ʃe.o]
Meaning
- transitiveto teach, instruct or inform beforehand
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praedoceō | praedocēbam | praedocēbō | praedocuī | praedocueram | praedocuerō |
| 2nd sg. | praedocēs | praedocēbās | praedocēbis | praedocuistī | praedocuerās | praedocueris |
| 3rd sg. | praedocet | praedocēbat | praedocēbit | praedocuit | praedocuerat | praedocuerit |
| 1st pl. | praedocēmus | praedocēbāmus | praedocēbimus | praedocuimus | praedocuerāmus | praedocuerimus |
| 2nd pl. | praedocētis | praedocēbātis | praedocēbitis | praedocuistis | praedocuerātis | praedocueritis |
| 3rd pl. | praedocent | praedocēbant | praedocēbunt | praedocuērunt praedocuēre | praedocuerant | praedocuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praedoceam | praedocērem | praedocuerim | praedocuissem |
| 2nd sg. | praedoceās | praedocērēs | praedocuerīs | praedocuissēs |
| 3rd sg. | praedoceat | praedocēret | praedocuerit | praedocuisset |
| 1st pl. | praedoceāmus | praedocērēmus | praedocuerīmus | praedocuissēmus |
| 2nd pl. | praedoceātis | praedocērētis | praedocuerītis | praedocuissētis |
| 3rd pl. | praedoceant | praedocērent | praedocuerint | praedocuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praedoceor | praedocēbar | praedocēbor |
| 2nd sg. | praedocēris praedocēre | praedocēbāris praedocēbāre | praedocēberis praedocēbere |
| 3rd sg. | praedocētur | praedocēbātur | praedocēbitur |
| 1st pl. | praedocēmur | praedocēbāmur | praedocēbimur |
| 2nd pl. | praedocēminī | praedocēbāminī | praedocēbiminī |
| 3rd pl. | praedocentur | praedocēbantur | praedocēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praedocear | praedocērer |
| 2nd sg. | praedoceāris praedoceāre | praedocērēris praedocērēre |
| 3rd sg. | praedoceātur | praedocērētur |
| 1st pl. | praedoceāmur | praedocērēmur |
| 2nd pl. | praedoceāminī | praedocērēminī |
| 3rd pl. | praedoceantur | praedocērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praedocē | praedocēre |
| pres. 2nd pl. | praedocēte | praedocēminī |
| fut. 2nd sg. | praedocētō | praedocētor |
| fut. 3rd sg. | praedocētō | praedocētor |
| fut. 2nd pl. | praedocētōte | — |
| fut. 3rd pl. | praedocentō | praedocentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praedocēre | praedocērī |
| perfect infinitive | praedocuisse | praedoctum esse |
| future infinitive | praedoctūrum esse | praedoctum īrī |
| present participle | praedocēns | — |
| perfect participle | — | praedoctus praedocta, praedoctā, praedoctae, praedoctam, praedoctārum, praedoctās, praedocte, praedoctī, praedoctīs, praedoctō, praedoctōrum, praedoctōs |
| future participle | praedoctūrus praedoctūra, praedoctūrā, praedoctūrae, praedoctūram, praedoctūrārum, praedoctūrās, praedoctūre, praedoctūrī, praedoctūrīs, praedoctūrō, praedoctūrōrum, praedoctūrōs, praedoctūrum | praedocendus praedocenda, praedocendā, praedocendae, praedocendam, praedocendārum, praedocendās, praedocende, praedocendīs, praedocendōrum, praedocendōs |
gerundpraedocendī, praedocendō, praedocendumsupinepraedoctum, praedoctū
prae-dŏcĕo, cŭi, ctum, 2, v. a.,
I. to teach, instruct, inform beforehand (very rare):
illi praedocti a duce arma mutaverant, Sall. J. 94, 1: praedoctus esto, Plin. 18, 34, 77, § 334: myrrheus Pulvis sepulcrum praedocet, points out, shows, Prud. Cath. 12, 72.Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraedoceō
Proto-Indo-European *deḱ- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *doḱ-éye-ti Proto-Italic *dokejō Proto-Italic *dokeō Ancient Greek διδάσκω (didáskō)sl. Latin doceō Latin praedoceō From prae- + doceō (“teach”).