verbthird conjugation
praedīligō
praedīligō (present infinitive praedīligere, perfect active praedīlēxī, supine praedīlēctum)
Classical[prae̯ˈdiː.lɪ.ɡoː]Ecclesiastical[preˈdiː.li.ɡo]
Meaning
- Medieval Latinto prefer, to love greatly
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praedīligō | praedīligēbam | praedīligam | praedīlēxī | praedīlēxeram | praedīlēxerō |
| 2nd sg. | praedīligis | praedīligēbās | praedīligēs | praedīlēxistī | praedīlēxerās | praedīlēxeris |
| 3rd sg. | praedīligit | praedīligēbat | praedīliget | praedīlēxit | praedīlēxerat | praedīlēxerit |
| 1st pl. | praedīligimus | praedīligēbāmus | praedīligēmus | praedīlēximus | praedīlēxerāmus | praedīlēxerimus |
| 2nd pl. | praedīligitis | praedīligēbātis | praedīligētis | praedīlēxistis | praedīlēxerātis | praedīlēxeritis |
| 3rd pl. | praedīligunt | praedīligēbant | praedīligent | praedīlēxērunt praedīlēxēre | praedīlēxerant | praedīlēxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praedīligam | praedīligerem | praedīlēxerim | praedīlēxissem |
| 2nd sg. | praedīligās | praedīligerēs | praedīlēxerīs | praedīlēxissēs |
| 3rd sg. | praedīligat | praedīligeret | praedīlēxerit | praedīlēxisset |
| 1st pl. | praedīligāmus | praedīligerēmus | praedīlēxerīmus | praedīlēxissēmus |
| 2nd pl. | praedīligātis | praedīligerētis | praedīlēxerītis | praedīlēxissētis |
| 3rd pl. | praedīligant | praedīligerent | praedīlēxerint | praedīlēxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praedīligor | praedīligēbar | praedīligar |
| 2nd sg. | praedīligeris praedīligere | praedīligēbāris praedīligēbāre | praedīligēris praedīligēre |
| 3rd sg. | praedīligitur | praedīligēbātur | praedīligētur |
| 1st pl. | praedīligimur | praedīligēbāmur | praedīligēmur |
| 2nd pl. | praedīligiminī | praedīligēbāminī | praedīligēminī |
| 3rd pl. | praedīliguntur | praedīligēbantur | praedīligentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praedīligar | praedīligerer |
| 2nd sg. | praedīligāris praedīligāre | praedīligerēris praedīligerēre |
| 3rd sg. | praedīligātur | praedīligerētur |
| 1st pl. | praedīligāmur | praedīligerēmur |
| 2nd pl. | praedīligāminī | praedīligerēminī |
| 3rd pl. | praedīligantur | praedīligerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praedīlige | praedīligere |
| pres. 2nd pl. | praedīligite | praedīligiminī |
| fut. 2nd sg. | praedīligitō | praedīligitor |
| fut. 3rd sg. | praedīligitō | praedīligitor |
| fut. 2nd pl. | praedīligitōte | — |
| fut. 3rd pl. | praedīliguntō | praedīliguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praedīligere | praedīligī |
| perfect infinitive | praedīlēxisse | praedīlēctum esse |
| future infinitive | praedīlēctūrum esse | praedīlēctum īrī |
| present participle | praedīligēns | — |
| perfect participle | — | praedīlēctus |
| future participle | praedīlēctūrus | praedīligendus praedīligundus |
gerundpraedīligendī, praedīligendō, praedīligendumsupinepraedīlēctum, praedīlēctū
Origins
From prae- (“beforehand; highly”) + dīligō (“to esteem, love”).
Descendants
- Italianprediligere
In English words that came into English from praedīligō
- predilectionpraedīlēctiō