adjectivefirst/second-declension adjective
praedicātōrius
praedicātōrius (feminine praedicātōria, neuter praedicātōrium)
Classical[prae̯.dɪ.kaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[pre.di.kaˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivepraising, laudatory
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praedicātōrius | praedicātōria | praedicātōrium |
| genitive | praedicātōriī | praedicātōriae | praedicātōriī |
| dative | praedicātōriō | praedicātōriae | praedicātōriō |
| accusative | praedicātōrium | praedicātōriam | praedicātōrium |
| ablative | praedicātōriō | praedicātōriā | praedicātōriō |
| vocative | praedicātōrie | praedicātōria | praedicātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praedicātōriī | praedicātōriae | praedicātōria |
| genitive | praedicātōriōrum | praedicātōriārum | praedicātōriōrum |
| dative | praedicātōriīs | praedicātōriīs | praedicātōriīs |
| accusative | praedicātōriōs | praedicātōriās | praedicātōria |
| ablative | praedicātōriīs | praedicātōriīs | praedicātōriīs |
| vocative | praedicātōriī | praedicātōriae | praedicātōria |
praedĭcātōrĭus, a, um, adj. praedicator,
I. praising, laudatory (late Lat.):
verba, Salv. adv. Avar. 19 fin.Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin praedicātōrius From praedicātor (“proclaim, announce”) + -ius.