LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

praedicātiō

praedicātiō f (genitive praedicātiōnis)
Classical[prae̯.dɪˈkaː.ti.oː]Ecclesiastical[pre.diˈkat.t͡si.o]

Meaning

  1. public proclamation or publication
  2. praise, commendation
  3. prediction, prophecy
  4. preaching

Declension

declension
formsingularplural
nominativepraedicātiōpraedicātiōnēs
genitivepraedicātiōnispraedicātiōnum
dativepraedicātiōnīpraedicātiōnibus
accusativepraedicātiōnempraedicātiōnēs
ablativepraedicātiōnepraedicātiōnibus
vocativepraedicātiōpraedicātiōnēs

praedĭcātĭo, ōnis, f. id..
I. A public proclaiming, a proclamation, publication (class.) of the praeco, luctuosa et acerba praedicatio, Cic. Agr. 2, 18, 48: mandata praedicatio, App. M. 6, p. 176, 10: praedicatio societatis, Cic. Verr. 2, 3, 61, § 140.— Hence, an assertion: decem praedicationes, Mart. Cap. 4, § 383.—
II. A praising, praise, commendation (class.): praedicatio tua, Plaut. Mil. 4, 6, 22; Cic. Q. Fr. 1, 1, 14, § 41: grata, Plin. Ep. 9, 9, 3; Plin. 20, 10, 42, § 109; Liv. 4, 49, 10: vana, Flor. 4, 2, 63; cf. Plin. 35, 3, 5, § 15.—
III. A prediction, prophecy, soothsaying, Lact. 4, 21, 2; Sulp. Sev. Chron. 1, 36, 3.—
IV. (Eccl. Lat.) Preaching: stultitia praedicationis, Vulg. 1 Cor. 1, 21; id. Tit. 1, 3.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin praedicātiō From praedicō (“proclaim, announce”) + -tiō.

Descendants
  • Catalanpredicació
  • Frenchprédication
  • Italianpredicazione
  • Portuguesepredicação
  • Romanianpredicație
  • Spanishpredicación
  • Galicianpredicación

In English words that came into English from praedicātiō

  • predicationpraedicātiō

Quick answers

What does praedicātiō mean in Latin?
praedicātiō, a noun, means “public proclamation or publication; praise, commendation; prediction, prophecy”.
What is the genitive of praedicātiō?
The genitive singular is praedicātiōnis. praedicātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce praedicātiō?
In classical Latin, [prae̯.dɪˈkaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [pre.diˈkat.t͡si.o].