adjectivefirst/second-declension adjective
praediātōrius
praediātōrius (feminine praediātōria, neuter praediātōrium)
Classical[prae̯.di.aːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[pre.di.aˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveprediatory (relating to the auctioning of land/property)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praediātōrius | praediātōria | praediātōrium |
| genitive | praediātōriī | praediātōriae | praediātōriī |
| dative | praediātōriō | praediātōriae | praediātōriō |
| accusative | praediātōrium | praediātōriam | praediātōrium |
| ablative | praediātōriō | praediātōriā | praediātōriō |
| vocative | praediātōrie | praediātōria | praediātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | praediātōriī | praediātōriae | praediātōria |
| genitive | praediātōriōrum | praediātōriārum | praediātōriōrum |
| dative | praediātōriīs | praediātōriīs | praediātōriīs |
| accusative | praediātōriōs | praediātōriās | praediātōria |
| ablative | praediātōriīs | praediātōriīs | praediātōriīs |
| vocative | praediātōriī | praediātōriae | praediātōria |
praedĭātōrĭus, a, um, adj. praediator,
I. relating to the sale of estates at auction, prediatory:
jus, Cic. Balb. 20, 45; Val. Max. 3, 12, 1: lex, Suet. Claud. 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
praediātōrius adj.
praediator, of mortgaged land : ius, the law of mortgages .