LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

praediātōrius

praediātōrius (feminine praediātōria, neuter praediātōrium)
Classical[prae̯.di.aːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[pre.di.aˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveprediatory (relating to the auctioning of land/property)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepraediātōriuspraediātōriapraediātōrium
genitivepraediātōriīpraediātōriaepraediātōriī
dativepraediātōriōpraediātōriaepraediātōriō
accusativepraediātōriumpraediātōriampraediātōrium
ablativepraediātōriōpraediātōriāpraediātōriō
vocativepraediātōriepraediātōriapraediātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepraediātōriīpraediātōriaepraediātōria
genitivepraediātōriōrumpraediātōriārumpraediātōriōrum
dativepraediātōriīspraediātōriīspraediātōriīs
accusativepraediātōriōspraediātōriāspraediātōria
ablativepraediātōriīspraediātōriīspraediātōriīs
vocativepraediātōriīpraediātōriaepraediātōria

praedĭātōrĭus, a, um, adj. praediator,
I. relating to the sale of estates at auction, prediatory: jus, Cic. Balb. 20, 45; Val. Max. 3, 12, 1: lex, Suet. Claud. 9.

Quick answers

What does praediātōrius mean in Latin?
praediātōrius, a adjective, means “prediatory (relating to the auctioning of land/property)”.
How do you pronounce praediātōrius?
In classical Latin, [prae̯.di.aːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pre.di.aˈtɔː.ri.us].