verbfirst conjugation
praecūrō
praecūrō (present infinitive praecūrāre, perfect active praecūrāvī, supine praecūrātum)
Classical[prae̯ˈkuː.roː]Ecclesiastical[preˈkuː.ro]
Meaning
- to arrange (etc) beforehand
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praecūrō | praecūrābam | praecūrābō | praecūrāvī | praecūrāveram | praecūrāverō |
| 2nd sg. | praecūrās | praecūrābās | praecūrābis | praecūrāvistī | praecūrāverās | praecūrāveris |
| 3rd sg. | praecūrat | praecūrābat | praecūrābit | praecūrāvit | praecūrāverat | praecūrāverit |
| 1st pl. | praecūrāmus | praecūrābāmus | praecūrābimus | praecūrāvimus | praecūrāverāmus | praecūrāverimus |
| 2nd pl. | praecūrātis | praecūrābātis | praecūrābitis | praecūrāvistis | praecūrāverātis | praecūrāveritis |
| 3rd pl. | praecūrant | praecūrābant | praecūrābunt | praecūrāvērunt praecūrāvēre | praecūrāverant | praecūrāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praecūrem | praecūrārem | praecūrāverim | praecūrāvissem |
| 2nd sg. | praecūrēs | praecūrārēs | praecūrāverīs | praecūrāvissēs |
| 3rd sg. | praecūret | praecūrāret | praecūrāverit | praecūrāvisset |
| 1st pl. | praecūrēmus | praecūrārēmus | praecūrāverīmus | praecūrāvissēmus |
| 2nd pl. | praecūrētis | praecūrārētis | praecūrāverītis | praecūrāvissētis |
| 3rd pl. | praecūrent | praecūrārent | praecūrāverint | praecūrāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praecūror | praecūrābar | praecūrābor |
| 2nd sg. | praecūrāris praecūrāre | praecūrābāris praecūrābāre | praecūrāberis praecūrābere |
| 3rd sg. | praecūrātur | praecūrābātur | praecūrābitur |
| 1st pl. | praecūrāmur | praecūrābāmur | praecūrābimur |
| 2nd pl. | praecūrāminī | praecūrābāminī | praecūrābiminī |
| 3rd pl. | praecūrantur | praecūrābantur | praecūrābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praecūrer | praecūrārer |
| 2nd sg. | praecūrēris praecūrēre | praecūrārēris praecūrārēre |
| 3rd sg. | praecūrētur | praecūrārētur |
| 1st pl. | praecūrēmur | praecūrārēmur |
| 2nd pl. | praecūrēminī | praecūrārēminī |
| 3rd pl. | praecūrentur | praecūrārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praecūrā | praecūrāre |
| pres. 2nd pl. | praecūrāte | praecūrāminī |
| fut. 2nd sg. | praecūrātō | praecūrātor |
| fut. 3rd sg. | praecūrātō | praecūrātor |
| fut. 2nd pl. | praecūrātōte | — |
| fut. 3rd pl. | praecūrantō | praecūrantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praecūrāre | praecūrārī |
| perfect infinitive | praecūrāvisse | praecūrātum esse |
| future infinitive | praecūrātūrum esse | praecūrātum īrī |
| present participle | praecūrāns | — |
| perfect participle | — | praecūrātus praecūrāta, praecūrātā, praecūrātae, praecūrātam, praecūrātārum, praecūrātās, praecūrātī, praecūrātōrum, praecūrātōs |
| future participle | praecūrātūrus praecūrātūra, praecūrātūrā, praecūrātūrae, praecūrātūram, praecūrātūrārum, praecūrātūrās, praecūrātūre, praecūrātūrī, praecūrātūrīs, praecūrātūrō, praecūrātūrōrum, praecūrātūrōs, praecūrātūrum | praecūrandus praecūranda, praecūrandā, praecūrandae, praecūrandam, praecūrandārum, praecūrandās, praecūrande, praecūrandīs, praecūrandōrum, praecūrandōs |
gerundpraecūrandī, praecūrandō, praecūrandumsupinepraecūrātum, praecūrātū
prae-cūro, āre, v. a.,
I. to care for beforehand (post-class.):
corpus, Cael. Aur. Acut. 2, 37: res suas, Tert. adv. Marc. 2, 29 fin.Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraecūrō
Proto-Indo-European *kʷey- Proto-Indo-European *kʷeys-der. Proto-Italic *kʷoizā Latin cūra Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin curo Latin praecūrō From prae- + curo.