adverb
praecipuē
praecipuē (comparative praecipuius, superlative praecipuissimē)
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- especially, particularly
- chiefly
Latīnē defined in Latin in our graded readers
praecĭpŭē, adv., v. praecipuus
I. fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
praecipuē adv.
praecipuus, chiefly, principally, eminently : de consularibus disputare: civitati indulgere, Cs.: sanus, H.: sedulitas stulte urget, Praecipue cum, etc., especially , H.
Origins
From praecipuus + -ē.