noun · femininethird declension
praeceptiō
praeceptiō f (genitive praeceptiōnis)
Meaning
- taking or receiving in advance; anticipation
- preconception
- precept
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | praeceptiō | praeceptiōnēs |
| genitive | praeceptiōnis | praeceptiōnum |
| dative | praeceptiōnī | praeceptiōnibus |
| accusative | praeceptiōnem | praeceptiōnēs |
| ablative | praeceptiōne | praeceptiōnibus |
| vocative | praeceptiō | praeceptiōnēs |
praeceptĭo, ōnis, f. praecipio.
I. A taking beforehand, a receiving in advance (jurid. Lat.):
per praeceptionem legamus, Ulp. Reg. 24, 2: dotis, Dig. 23, 4, 26: per praeceptionem legare, Gai. Inst. 2, 192; 216; Paul. Sent. 3, 6, 1.—B. The right of receiving in advance:
praeceptionem quadringentorum milium dedit, Plin. Ep. 5, 7, 1: bonorum, Dig. 33, 7, 2.—II. A previous notion, preconception:
ad eam praeceptionem accedere, quam inchoatam habebunt in animis, Cic. Part. 36, 123.— III. A precept, injunction (class.):
lex est recti praeceptio, pravique depulsio, Cic. N. D. 2, 31, 79: Stoicorum, id. Off. 1, 2, 6: in juris scientiā est persecutionum cautionumque praeceptio, id. Or. 41, 141.—2. Esp., an imperial rescript or order, Cod. Just. 1, 11, 2; 11, 59, 3.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
praeceptiō ōnis, f
prae+CAP-, a previous notion, preconception : ad eam praeceptionem accedere, quam, etc.— A precept, injunction : lex est recti praeceptio.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin praeceptiō From praecipiō + -tiō.
In English words that came into English from praeceptiō
- preceptionpraeceptiō