verbthird conjugation
praecēdō
praecēdō (present infinitive praecēdere, perfect active praecessī, supine praecessum)
Classical[prae̯ˈkeː.doː]Ecclesiastical[preˈt͡ʃɛː.do]
Meaning
- to precede (go before)
- to surpass or excel
Latīnē defined in Latin in our graded readers
ante eō, anteveniōpraecēdō -ere — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 19 and Evangelium secundum Marcum, ch. 11, 16, 20
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praecēdō | praecēdēbam | praecēdam | praecessī | praecesseram | praecesserō |
| 2nd sg. | praecēdis | praecēdēbās | praecēdēs | praecessistī | praecesserās | praecesseris |
| 3rd sg. | praecēdit | praecēdēbat | praecēdet | praecessit | praecesserat | praecesserit |
| 1st pl. | praecēdimus | praecēdēbāmus | praecēdēmus | praecessimus | praecesserāmus | praecesserimus |
| 2nd pl. | praecēditis | praecēdēbātis | praecēdētis | praecessistis | praecesserātis | praecesseritis |
| 3rd pl. | praecēdunt | praecēdēbant | praecēdent | praecessērunt praecessēre | praecesserant | praecesserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praecēdam | praecēderem | praecesserim | praecessissem |
| 2nd sg. | praecēdās | praecēderēs | praecesserīs | praecessissēs |
| 3rd sg. | praecēdat | praecēderet | praecesserit | praecessisset |
| 1st pl. | praecēdāmus | praecēderēmus | praecesserīmus | praecessissēmus |
| 2nd pl. | praecēdātis | praecēderētis | praecesserītis | praecessissētis |
| 3rd pl. | praecēdant | praecēderent | praecesserint | praecessissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praecēdor | praecēdēbar | praecēdar |
| 2nd sg. | praecēderis praecēdere | praecēdēbāris praecēdēbāre | praecēdēris praecēdēre |
| 3rd sg. | praecēditur | praecēdēbātur | praecēdētur |
| 1st pl. | praecēdimur | praecēdēbāmur | praecēdēmur |
| 2nd pl. | praecēdiminī | praecēdēbāminī | praecēdēminī |
| 3rd pl. | praecēduntur | praecēdēbantur | praecēdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praecēdar | praecēderer |
| 2nd sg. | praecēdāris praecēdāre | praecēderēris praecēderēre |
| 3rd sg. | praecēdātur | praecēderētur |
| 1st pl. | praecēdāmur | praecēderēmur |
| 2nd pl. | praecēdāminī | praecēderēminī |
| 3rd pl. | praecēdantur | praecēderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praecēde | praecēdere |
| pres. 2nd pl. | praecēdite | praecēdiminī |
| fut. 2nd sg. | praecēditō | praecēditor |
| fut. 3rd sg. | praecēditō | praecēditor |
| fut. 2nd pl. | praecēditōte | — |
| fut. 3rd pl. | praecēduntō | praecēduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praecēdere | praecēdī |
| perfect infinitive | praecessisse | praecessum esse |
| future infinitive | praecessūrum esse | praecessum īrī |
| present participle | praecēdēns | — |
| perfect participle | — | praecessus praecessa, praecessā, praecessae, praecessam, praecessārum, praecessās, praecesse, praecessīs, praecessō, praecessōrum, praecessōs |
| future participle | praecessūrus praecessūra, praecessūrā, praecessūrae, praecessūram, praecessūrārum, praecessūrās, praecessūre, praecessūrī, praecessūrīs, praecessūrō, praecessūrōrum, praecessūrōs, praecessūrum | praecēdendus praecēdundus, praecēdenda, praecēdendā, praecēdendae, praecēdendam, praecēdendārum, praecēdendās, praecēdende, praecēdendīs, praecēdendōrum, praecēdendōs |
gerundpraecēdendī, praecēdendō, praecēdendumsupinepraecessum, praecessū
prae-cēdo, cessi, cessum, 3, v. a. and n.,
I. to go before, precede (seems not to occur in Cic., Nep., Tac., or Sall.; once in Cæs.; syn.: antecedo, anteverto).
I. Act., to go before, precede a person or thing.
A. Lit. (poet. and in post-Aug. prose):
aliquem, Suet. Dom. 14: custodes, Just. 14, 4: agmen, Verg. A. 9, 47: is praecedens agmen militum ad tribunal pergit, Liv. 7, 13, 2: praetoriā nave praecedente classem, id. 35, 26, 7; 38, 41, 12: taurus armenta praecedit, Sen. Ep. 90, 4; id. Contr. 3, 16, 8: exsequias fax cereusque praecessit, id. Tranq. 11, 7: gradum nostrum aut praecedentes aut sequentes, Vell. 2, 114, 1.—Of inanimate subjects: at quae venturas praecedet sexta Calendas, Ov. F. 1, 705; Vell. 2, 129, 3.—B. Trop., to surpass, outstrip, outdo, excel, be superior to (rare but class.):
Helvetii reliquos Gallos virtute praecedunt, excel in bravery, Caes. B. G. 1, 1, 4: ego vestros honores rebis gerendis praecessi, Liv. 38, 51, 11: ceteras omnis sapore praecedere, Col. 3, 2, 7: omnes, Val. Max. 1, 1, 14: Baetica cunctas provinciarum divite cultu praecedit, Plin. 3, 1, 3, § 7: in quo praecessit omnes D. Silanus, id. 18, 3, 5, § 23: omnes sapientiā, Vulg. Eccl. 1, 16.—II. Neutr., to go before, precede, lead the way (class.).
A. Lit.:
opus esse et ipsos praecedere ad confirmandam civitatem, Caes. B. G. 7, 54: cum equite, ut prius venisse quam venturum sciant, praecedam, Liv. 22, 51, 2: praecedebat ipse vinctus, sequebatur grex, etc., id. 30, 13, 2; 39, 39, 8; 42, 59, 1: equitem ex Paeoniā praecedere jubet, Curt. 4, 12, 22; 3, 4, 13; 5, 8, 5; Suet. Galb. 12; id. Calig. 32: cervi maria tranant capita imponentes praecedentium clunibus, Plin. 8, 32, 50, § 114.—2. Of inanim. subjects:
fama loquax praecessit ad aures, Deïanira, tuas, Ov. M. 9, 137: umbra, id. ib. 5, 614; Plin 31, 6, 33, § 64: nullā praecedente injuriā, without previous injury, id. 11, 37, 55, § 149.—B. Transf., to be older:
decem et octo annis, Just. Inst. 1, 11, 4.— C. Trop., to surpass, excel; with the dat. (ante-class.):
ut vostrae fortunae meis praecedunt longe, Plaut. As. 3, 3, 39.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-cēdō cessī, cessus, ere,
to go before, precede, lead the way, lead: cum coronis aureis (in a procession), L.: praecedebat ipse vinctus, L.: fama loquax praecessit ad aures, Deïanira, tuas, O.: is praecedens agmen militum, L.: classem, L.—Of time: quae venturas praecedet sexta Kalendas, O.—Fig., to surpass, outstrip, outdo, excel: Gallos virtute, Cs.: vestros honores rebis gerendis, L.
Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraecēdō
Proto-Italic *kezdō Latin cēdō Latin praecēdō From prae- + cēdō.
Descendants
- Catalanprecedir
- Englishprecede
- Englishprecess
- Italianprecedere
- Frenchprécéderfrom Middle French précéder
- Portuguesepreceder
- Romanianpreceda
- Romanianprecede
- Spanishpreceder
- Galicianpreceder
In English words that came into English from praecēdō
- precedentpraecēdēns
- precedepraecēdō
- precessionpraecessio