LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

praeaudiō

praeaudiō (present infinitive praeaudīre, perfect active praeaudīvī or praeaudiī, supine praeaudītum)
Classical[prae̯ˈau̯.di.oː]Ecclesiastical[preˈaːu̯.di.o]

Meaning

  1. to hear beforehand

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.praeaudiōpraeaudiēbampraeaudiampraeaudīvī
praeaudiī
praeaudīveram
praeaudieram
praeaudīverō
praeaudierō
2nd sg.praeaudīspraeaudiēbāspraeaudiēspraeaudīvistī
praeaudiistī
praeaudīverās
praeaudierās
praeaudīveris
praeaudieris
3rd sg.praeauditpraeaudiēbatpraeaudietpraeaudīvit
praeaudiit
praeaudīverat
praeaudierat
praeaudīverit
praeaudierit
1st pl.praeaudīmuspraeaudiēbāmuspraeaudiēmuspraeaudīvimus
praeaudiimus
praeaudīverāmus
praeaudierāmus
praeaudīverimus
praeaudierimus
2nd pl.praeaudītispraeaudiēbātispraeaudiētispraeaudīvistis
praeaudiistis
praeaudīverātis
praeaudierātis
praeaudīveritis
praeaudieritis
3rd pl.praeaudiuntpraeaudiēbantpraeaudientpraeaudīvērunt
praeaudīvēre, praeaudiērunt, praeaudiēre
praeaudīverant
praeaudierant
praeaudīverint
praeaudierint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.praeaudiampraeaudīrempraeaudīverim
praeaudierim
praeaudīvissem
praeaudiissem
2nd sg.praeaudiāspraeaudīrēspraeaudīverīs
praeaudierīs
praeaudīvissēs
praeaudiissēs
3rd sg.praeaudiatpraeaudīretpraeaudīverit
praeaudierit
praeaudīvisset
praeaudiisset
1st pl.praeaudiāmuspraeaudīrēmuspraeaudīverīmus
praeaudierīmus
praeaudīvissēmus
praeaudiissēmus
2nd pl.praeaudiātispraeaudīrētispraeaudīverītis
praeaudierītis
praeaudīvissētis
praeaudiissētis
3rd pl.praeaudiantpraeaudīrentpraeaudīverint
praeaudierint
praeaudīvissent
praeaudiissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.praeaudiorpraeaudiēbarpraeaudiar
2nd sg.praeaudīris
praeaudīre
praeaudiēbāris
praeaudiēbāre
praeaudiēris
praeaudiēre
3rd sg.praeaudīturpraeaudiēbāturpraeaudiētur
1st pl.praeaudīmurpraeaudiēbāmurpraeaudiēmur
2nd pl.praeaudīminīpraeaudiēbāminīpraeaudiēminī
3rd pl.praeaudiunturpraeaudiēbanturpraeaudientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.praeaudiarpraeaudīrer
2nd sg.praeaudiāris
praeaudiāre
praeaudīrēris
praeaudīrēre
3rd sg.praeaudiāturpraeaudīrētur
1st pl.praeaudiāmurpraeaudīrēmur
2nd pl.praeaudiāminīpraeaudīrēminī
3rd pl.praeaudianturpraeaudīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.praeaudīpraeaudīre
pres. 2nd pl.praeaudītepraeaudīminī
fut. 2nd sg.praeaudītōpraeaudītor
fut. 3rd sg.praeaudītōpraeaudītor
fut. 2nd pl.praeaudītōte—
fut. 3rd pl.praeaudiuntōpraeaudiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepraeaudīrepraeaudīrī
perfect infinitivepraeaudīvisse
praeaudiisse
praeaudītum esse
future infinitivepraeaudītūrum essepraeaudītum īrī
present participlepraeaudiēns—
perfect participle—praeaudītus
future participlepraeaudītūruspraeaudiendus
praeaudiundus
gerundpraeaudiendī, praeaudiendō, praeaudiendumsupinepraeaudītum, praeaudītū

prae-audĭo, īvi, ītum, 4, v. a.,
I. to hear beforehand, Cassiod. Hist. Eccl. 9, 14.— Hence, prae-audītus, a, um, Part., heard before, examined before (post-class.): custodiae, Dig. 1, 16, 6.

Origins

Proto-Indo-European *h₂ewis Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Italic *awizdiō Latin audiō Latin praeaudiō From prae + audiō.

Quick answers

What does praeaudiō mean in Latin?
praeaudiō, a verb, means “to hear beforehand”.
What are the principal parts of praeaudiō?
praeaudiō, praeaudīre, praeaudīvī, praeaudītum (fourth conjugation).
How do you pronounce praeaudiō?
In classical Latin, [prae̯ˈau̯.di.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [preˈaːu̯.di.o].