LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

pōtiōnō

pōtiōnō (present infinitive pōtiōnāre, perfect active pōtiōnāvī, supine pōtiōnātum)
Classical[poː.tiˈoː.noː]Ecclesiastical[pot.t͡siˈɔː.no]

Meaning

  1. to give to drink

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.pōtiōnōpōtiōnābampōtiōnābōpōtiōnāvīpōtiōnāverampōtiōnāverō
pōtiōnārō
2nd sg.pōtiōnāspōtiōnābāspōtiōnābispōtiōnāvistī
pōtiōnāstī
pōtiōnāverās
pōtiōnārās
pōtiōnāveris
3rd sg.pōtiōnatpōtiōnābatpōtiōnābitpōtiōnāvitpōtiōnāverat
pōtiōnārat
pōtiōnāverit
pōtiōnārit
1st pl.pōtiōnāmuspōtiōnābāmuspōtiōnābimuspōtiōnāvimuspōtiōnāverāmuspōtiōnāverimus
pōtiōnārimus
2nd pl.pōtiōnātispōtiōnābātispōtiōnābitispōtiōnāvistis
pōtiōnāstis
pōtiōnāverātis
pōtiōnārātis
pōtiōnāveritis
pōtiōnāritis
3rd pl.pōtiōnantpōtiōnābantpōtiōnābuntpōtiōnāvērunt
pōtiōnāvēre, pōtiōnārunt
pōtiōnāverant
pōtiōnārant
pōtiōnāverint
pōtiōnārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.pōtiōnempōtiōnārempōtiōnāverim
pōtiōnārim
pōtiōnāvissem
pōtiōnāssem
2nd sg.pōtiōnēspōtiōnārēspōtiōnāverīspōtiōnāvissēs
pōtiōnāssēs
3rd sg.pōtiōnetpōtiōnāretpōtiōnāverit
pōtiōnārit
pōtiōnāvisset
pōtiōnāsset
1st pl.pōtiōnēmuspōtiōnārēmuspōtiōnāverīmus
pōtiōnārīmus
pōtiōnāvissēmus
pōtiōnāssēmus
2nd pl.pōtiōnētispōtiōnārētispōtiōnāverītis
pōtiōnārītis
pōtiōnāvissētis
pōtiōnāssētis
3rd pl.pōtiōnentpōtiōnārentpōtiōnāverint
pōtiōnārint
pōtiōnāvissent
pōtiōnāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.pōtiōnorpōtiōnābarpōtiōnābor
2nd sg.pōtiōnāris
pōtiōnāre
pōtiōnābāris
pōtiōnābāre
pōtiōnāberis
pōtiōnābere
3rd sg.pōtiōnāturpōtiōnābāturpōtiōnābitur
1st pl.pōtiōnāmurpōtiōnābāmurpōtiōnābimur
2nd pl.pōtiōnāminīpōtiōnābāminīpōtiōnābiminī
3rd pl.pōtiōnanturpōtiōnābanturpōtiōnābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.pōtiōnerpōtiōnārer
2nd sg.pōtiōnēris
pōtiōnēre
pōtiōnārēris
pōtiōnārēre
3rd sg.pōtiōnēturpōtiōnārētur
1st pl.pōtiōnēmurpōtiōnārēmur
2nd pl.pōtiōnēminīpōtiōnārēminī
3rd pl.pōtiōnenturpōtiōnārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.pōtiōnāpōtiōnāre
pres. 2nd pl.pōtiōnātepōtiōnāminī
fut. 2nd sg.pōtiōnātōpōtiōnātor
fut. 3rd sg.pōtiōnātōpōtiōnātor
fut. 2nd pl.pōtiōnātōte—
fut. 3rd pl.pōtiōnantōpōtiōnantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepōtiōnārepōtiōnārī
perfect infinitivepōtiōnāvisse
pōtiōnāsse
pōtiōnātum esse
future infinitivepōtiōnātūrum essepōtiōnātum īrī
present participlepōtiōnāns—
perfect participle—pōtiōnātus
pōtiōnāta, pōtiōnātā, pōtiōnātae, pōtiōnātam, pōtiōnātārum, pōtiōnātās, pōtiōnātī, pōtiōnātōrum, pōtiōnātōs
future participlepōtiōnātūrus
pōtiōnātūra, pōtiōnātūrā, pōtiōnātūrae, pōtiōnātūram, pōtiōnātūrārum, pōtiōnātūrās, pōtiōnātūre, pōtiōnātūrī, pōtiōnātūrīs, pōtiōnātūrō, pōtiōnātūrōrum, pōtiōnātūrōs, pōtiōnātūrum
pōtiōnandus
pōtiōnanda, pōtiōnandā, pōtiōnandae, pōtiōnandam, pōtiōnandārum, pōtiōnandās, pōtiōnande, pōtiōnandīs, pōtiōnandōrum, pōtiōnandōs
gerundpōtiōnandī, pōtiōnandō, pōtiōnandumsupinepōtiōnātum, pōtiōnātū

pōtĭōno, no
I. perf., ātum, 1, v. a. id., to give to drink (in the verb. finit. post class.): jumentum potione, Veg. Vet. 1, 46; 1, 34; 38; 3, 59: omnes gentes, Hieron. in Isa. 8, 27, v. 2.—Hence, pōtĭōnātus, a, um, P. a., that has had a potion given him (post-Aug.): potionatus amatorio medicamento, Suet. Calig. 50.

Origins

From pōtio.

Descendants
  • Spanishponzoñar

Quick answers

What does pōtiōnō mean in Latin?
pōtiōnō, a verb, means “to give to drink”.
What are the principal parts of pōtiōnō?
pōtiōnō, pōtiōnāre, pōtiōnāvī, pōtiōnātum (first conjugation).
How do you pronounce pōtiōnō?
In classical Latin, [poː.tiˈoː.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [pot.t͡siˈɔː.no].