noun · masculinefourth declension
postulātus
postulātus m (genitive postulātūs)
Classical[pɔs.tʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[pos.tuˈlaː.tus]
Meaning
- claim, demand, suit
- request
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | postulātus | postulātūs |
| genitive | postulātūs | postulātuum |
| dative | postulātuī | postulātibus |
| accusative | postulātum | postulātūs |
| ablative | postulātū | postulātibus |
| vocative | postulātus | postulātūs |
postŭlātus, ūs, m. postulo,
I. a claim or demand in a court of justice, a suit:
ventum in jus est: postulatu audito, etc., Liv. 4, 9, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(postulātus, ūs) m
postulo, a claim, suit, complaint : postulatu audito, etc., L.
Origins
From postulō + -tus (forming action nouns).
In English words that came into English from postulātus
- postulatepostulātum