LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

postlīminium

postlīminium n (genitive postlīminiī or postlīminī)
Classical[pɔs(t).liːˈmɪ.ni.ũː]Ecclesiastical[post.liˈmiː.ni.um]

Meaning

  1. the postliminy, the return to one's own country and one's former privileges

Declension

declension
formsingularplural
nominativepostlīminiumpostlīminia
genitivepostlīminiī
postlīminī
postlīminiōrum
dativepostlīminiōpostlīminiīs
accusativepostlīminiumpostlīminia
ablativepostlīminiōpostlīminiīs
vocativepostlīminiumpostlīminia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

postliminium (De Or. 1. 40. 181)
a returning from exile to one's former privileges.

postlīmĭnĭum, ii, n. post - limen, prop.,
I. a return behind one's threshold, i. e. to one's home; hence, a return to one's old condition and former privileges, the right to return home and resume one's former rank and privileges, the right of recovery, reprisal, postliminium: cum ipsius postliminii vis quaeritur, et verbum ipsum notatur, Servius noster nihil putat esse notandum, nisi post; et liminium illud productionem esse verbi vult, ut in finitimo, legitimo, aeditimo non plus inesse timum, quam in meditullio tullium. Scaevola autem Publii filius junctum putat esse verbum, ut sit in eo et post, et limen: ut quae a nobis alienata sunt, cum ad hostem pervenerint, et ex suo tamquam limine exierint, dein cum redierint post ad idem limen, postliminio videantur rediisse, Cic. Top. 8, 36: quem pater suus aut populus vendidisset, aut pater patratus dedidisset, ei nullum esse postliminium, has no right to return to his house and his old privileges, id. de Or. 1, 40, 181: postliminii jus, Dig. 29, 15, 5: postliminium dare alicui, ib.—Hence,
B. postlīmĭniō, adverbial abl.
1. Lit., by the right of postliminium: postliminio redeunt haec, homo, navis, equus, etc., Cic. Top. 8, 36; id. Balb. 11, 28: civi Romano licet esse Gaditanum, sive exsilio, sive postliminio, sive rejectione hujus civitatis, i. e. when he returns to Gades, where he was a citizen before being one at Rome, and recovers his right of citizenship, which he had lost by the attainment of Roman citizenship, id. ib. 12, 29: redire, Dig. 49, 15, 19: reverti, ib. 49, 15, 5.—
2. Transf., by the right of return, i. e. back, again, anew (postclass.): postliminio in forum cupedinis reducens, leading back again, App. M. 1, p. 123, 30: corpus postliminio mortis animare, after death, id. ib. 2, p. 127, 4.—
II. Trop., a return: postliminium ecclesiasticae pacis, reconciliation, Tert. Pudic. 15.

Origins

  1. Proto-Indo-European*pós
  2. Proto-Indo-European*pósti
  3. Proto-Italic*posti
  4. Old Latinposte
  5. Latinpostlīminium

Latin post- Proto-Indo-European *Heh₃l-der.? Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin līmen Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin postlīminium From post- (“behind”) + līmen (“threshold”) + -ium.

Descendants
  • Englishpostliminium
  • Englishpostliminy
  • Italianpostliminio
  • Italianposliminio

In English words that came into English from postlīminium

  • postliminiumpostlīminium

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does postlīminium mean in Latin?
postlīminium, a noun, means “the postliminy, the return to one's own country and one's former privileges”.
What is the genitive of postlīminium?
The genitive singular is postlīminiī. postlīminium is neuter, second declension.
How do you pronounce postlīminium?
In classical Latin, [pɔs(t).liːˈmɪ.ni.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [post.liˈmiː.ni.um].
Where does postlīminium come from?
Proto-Indo-European *pós → Proto-Indo-European *pósti → Proto-Italic *posti → Old Latin poste → Latin postlīminium.