noun · neutersecond declension
postlīminium
postlīminium n (genitive postlīminiī or postlīminī)
Classical[pɔs(t).liːˈmɪ.ni.ũː]Ecclesiastical[post.liˈmiː.ni.um]
Meaning
- the postliminy, the return to one's own country and one's former privileges
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | postlīminium | postlīminia |
| genitive | postlīminiī postlīminī | postlīminiōrum |
| dative | postlīminiō | postlīminiīs |
| accusative | postlīminium | postlīminia |
| ablative | postlīminiō | postlīminiīs |
| vocative | postlīminium | postlīminia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- postliminium (De Or. 1. 40. 181)
- a returning from exile to one's former privileges.
postlīmĭnĭum, ii, n. post - limen, prop.,
I. a return behind one's threshold, i. e. to one's home; hence, a return to one's old condition and former privileges, the right to return home and resume one's former rank and privileges, the right of recovery, reprisal, postliminium: cum ipsius postliminii vis quaeritur, et verbum ipsum notatur, Servius noster nihil putat esse notandum, nisi post;
et liminium illud productionem esse verbi vult, ut in finitimo, legitimo, aeditimo non plus inesse timum, quam in meditullio tullium. Scaevola autem Publii filius junctum putat esse verbum, ut sit in eo et post, et limen: ut quae a nobis alienata sunt, cum ad hostem pervenerint, et ex suo tamquam limine exierint, dein cum redierint post ad idem limen, postliminio videantur rediisse, Cic. Top. 8, 36: quem pater suus aut populus vendidisset, aut pater patratus dedidisset, ei nullum esse postliminium, has no right to return to his house and his old privileges, id. de Or. 1, 40, 181: postliminii jus, Dig. 29, 15, 5: postliminium dare alicui, ib.—Hence, B. postlīmĭniō, adverbial abl.
1. Lit., by the right of postliminium:
postliminio redeunt haec, homo, navis, equus, etc., Cic. Top. 8, 36; id. Balb. 11, 28: civi Romano licet esse Gaditanum, sive exsilio, sive postliminio, sive rejectione hujus civitatis, i. e. when he returns to Gades, where he was a citizen before being one at Rome, and recovers his right of citizenship, which he had lost by the attainment of Roman citizenship, id. ib. 12, 29: redire, Dig. 49, 15, 19: reverti, ib. 49, 15, 5.—2. Transf., by the right of return, i. e. back, again, anew (postclass.):
postliminio in forum cupedinis reducens, leading back again, App. M. 1, p. 123, 30: corpus postliminio mortis animare, after death, id. ib. 2, p. 127, 4.—II. Trop., a return:
postliminium ecclesiasticae pacis, reconciliation, Tert. Pudic. 15.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
postlīminium ī, n
post+limen, a return behind the threshold, complete return home, restoration of rank and privileges, right of recovery, postliminium : ei nullum esse postliminium, no right of return : civi Romano licet esse Gaditanum, sive exsilio, sive postliminio, i. e. by resuming his citizenship in Gades .
Origins
- Proto-Indo-European*pós
- Proto-Indo-European*pósti
- Proto-Italic*posti
- Old Latinposte
- Latinpostlīminium
Latin post- Proto-Indo-European *Heh₃l-der.? Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin līmen Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin postlīminium From post- (“behind”) + līmen (“threshold”) + -ium.
Descendants
- Englishpostliminium
- Englishpostliminy
- Italianpostliminio
- Italianposliminio
In English words that came into English from postlīminium
- postliminiumpostlīminium