noun · femininethird declension
populātiō1
populātiō f (genitive populātiōnis)
Meaning
- the act of laying waste or plundering
Caesar suos a proelio continebat, ac satis habebat in praesentia hostem rapinis, pabulationibus populationibusque prohibere.
Caesar restrained his men from battle, deeming it sufficient for the present to prevent the enemy from rapine, forage, and depredation.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.15 - plunder, booty
- destruction, devastation, corruption, ruin
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | populātiō | populātiōnēs |
| genitive | populātiōnis | populātiōnum |
| dative | populātiōnī | populātiōnibus |
| accusative | populātiōnem | populātiōnēs |
| ablative | populātiōne | populātiōnibus |
| vocative | populātiō | populātiōnēs |
pŏpŭlātĭo, ōnis, f. populor,
I. a laying waste, ravaging, plundering, spoiling, devastation, etc. (not in Cic.).
I. Lit.:
populationem effuse facere, Liv. 2, 64.—In plur.: populationibus incursionibusque, Liv. 3, 3 fin.: hostem rapinis, pabulationibus populationibusque prohibere, Caes. B. G. 1, 15.—B. Transf.
1. Concr., things plundered, plunder, booty:
Veientes pleni populationum, Liv. 2, 43.—2. A ravaging, destroying done by animals:
a populatione murium formicarumque frumenta defendere, Col. 2, 20; so, volucrum, id. 3, 21.— II. Trop., destruction, corruption, ruin (post-Aug.):
morum, Plin. 9, 34, 53, § 104; of ruin through luxury, Col. 1, 5, 7.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
populātiō ōnis, f
populor, a laying waste, ravaging, plundering, spoiling, devastation : populationem effuse facere, L.: hostem populationibus prohibere, Cs.— Plunder, booty : Veientes pleni populationum, L.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin populātiō From populor (“lay waste”) + -tiō.