LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

populābundus

populābundus (feminine populābunda, neuter populābundum)
Classical[pɔ.pʊ.ɫaːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[po.pu.laˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivelaying waste, ravaging

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepopulābunduspopulābundapopulābundum
genitivepopulābundīpopulābundaepopulābundī
dativepopulābundōpopulābundaepopulābundō
accusativepopulābundumpopulābundampopulābundum
ablativepopulābundōpopulābundāpopulābundō
vocativepopulābundepopulābundapopulābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepopulābundīpopulābundaepopulābunda
genitivepopulābundōrumpopulābundārumpopulābundōrum
dativepopulābundīspopulābundīspopulābundīs
accusativepopulābundōspopulābundāspopulābunda
ablativepopulābundīspopulābundīspopulābundīs
vocativepopulābundīpopulābundaepopulābunda

pŏpŭlābundus, a, um, adj. id.,
I. laying waste, ravaging (rare): agros populabundus, Sisenn. ap. Non. 471, 23; cf.Gell. 11, 15, 7: in fines Romanos excurrerunt populabundi, Liv. 1, 15, 1: vagari populandum, id. 2, 60, 2: consul per agrum populabundus ierat, id. 3, 3, 10.

Origins

From populor (“to lay waste, ravage, devastate”) + -bundus.

Quick answers

What does populābundus mean in Latin?
populābundus, a adjective, means “laying waste, ravaging”.
How do you pronounce populābundus?
In classical Latin, [pɔ.pʊ.ɫaːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [po.pu.laˈbun.dus].