adjectivethird-declension two-termination adjective
pontificālis
pontificālis (neuter pontificāle)
Classical[pɔn.tɪ.fɪˈkaː.lɪs]Ecclesiastical[pon.ti.fiˈkaː.lis]
Meaning
- two terminationpontifical
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pontificālis | pontificālis | pontificāle |
| genitive | pontificālis | pontificālis | pontificālis |
| dative | pontificālī | pontificālī | pontificālī |
| accusative | pontificālem | pontificālem | pontificāle |
| ablative | pontificālī | pontificālī | pontificālī |
| vocative | pontificālis | pontificālis | pontificāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pontificālēs | pontificālēs | pontificālia |
| genitive | pontificālium | pontificālium | pontificālium |
| dative | pontificālibus | pontificālibus | pontificālibus |
| accusative | pontificālīs pontificālēs | pontificālīs pontificālēs | pontificālia |
| ablative | pontificālibus | pontificālibus | pontificālibus |
| vocative | pontificālēs | pontificālēs | pontificālia |
pontĭfĭcālis, e, adj. pontifex,
I. of or belonging to a pontifex, pontifical:
insignia, Liv. 10, 7: auctoritas, Cic. Leg. 2, 21, 52: honos, of the Pontifex Maximus, Ov. F. 3, 420: ludi, given by the Pontifex Maximus on his entrance into office, Suet. Aug. 44: lectio, Macr. S. 7, 13, 11.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
pontificālis e, adj.
pontifex, of a highpriest, pontifical : insignia, L.: auctoritas.
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin pontificālis From pontifex + -ālis.
Descendants
- Frenchpontifical
In English words that came into English from pontificālis
- pontificalpontificālis