LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

pollicitātiō

pollicitātiō f (genitive pollicitātiōnis)

Meaning

  1. promise

Declension

declension
formsingularplural
nominativepollicitātiōpollicitātiōnēs
genitivepollicitātiōnispollicitātiōnum
dativepollicitātiōnīpollicitātiōnibus
accusativepollicitātiōnempollicitātiōnēs
ablativepollicitātiōnepollicitātiōnibus
vocativepollicitātiōpollicitātiōnēs

pollĭcĭtātĭo, ōnis, f. pollicitor,
I. a promising, a promise (class. but not in Cic., who uses promissio, promissum; usu. plur.): vereor ne istaec pollicitatio Te in crimen populo ponat, Plaut. Trin. 3, 3, 10: hinc pollicitationes aufer, Ter. Phorm. 5, 6, 18: huic magnis praemiis pollicitationibusque persuadet, ut, etc., Caes. B. G. 3, 18; 3, 26; 7, 1; id. B. C. 3, 108; Sall. J. 61, 4; Sen. Ben. 3, 19, 3; Plin. Ep. 10, 33, 3; Auct. B. Afr. 35; Dig. 50, 12, 1 sqq.—In sing.: cum (legionem) ad se arcessisset Antonius hac pollicitatione, denarios quingenos singulis militibus daturum, Asin. Poll. ap. Cic. Fam. 10, 32, 4; Inscr. Grut. 422, 3: ex nudā pollicitatione nulla actio nascitur, Paul. Sent. 5, 12, 9; Vulg. Heb. 4, 1.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin pollicitātiō From pollicitor + -tiō.

Quick answers

What does pollicitātiō mean in Latin?
pollicitātiō, a noun, means “promise”.
What is the genitive of pollicitātiō?
The genitive singular is pollicitātiōnis. pollicitātiō is feminine, third declension.