noun · femininethird declension
pollicitātiō
pollicitātiō f (genitive pollicitātiōnis)
Meaning
- promise
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | pollicitātiō | pollicitātiōnēs |
| genitive | pollicitātiōnis | pollicitātiōnum |
| dative | pollicitātiōnī | pollicitātiōnibus |
| accusative | pollicitātiōnem | pollicitātiōnēs |
| ablative | pollicitātiōne | pollicitātiōnibus |
| vocative | pollicitātiō | pollicitātiōnēs |
pollĭcĭtātĭo, ōnis, f. pollicitor,
I. a promising, a promise (class. but not in Cic., who uses promissio, promissum; usu. plur.):
vereor ne istaec pollicitatio Te in crimen populo ponat, Plaut. Trin. 3, 3, 10: hinc pollicitationes aufer, Ter. Phorm. 5, 6, 18: huic magnis praemiis pollicitationibusque persuadet, ut, etc., Caes. B. G. 3, 18; 3, 26; 7, 1; id. B. C. 3, 108; Sall. J. 61, 4; Sen. Ben. 3, 19, 3; Plin. Ep. 10, 33, 3; Auct. B. Afr. 35; Dig. 50, 12, 1 sqq.—In sing.: cum (legionem) ad se arcessisset Antonius hac pollicitatione, denarios quingenos singulis militibus daturum, Asin. Poll. ap. Cic. Fam. 10, 32, 4; Inscr. Grut. 422, 3: ex nudā pollicitatione nulla actio nascitur, Paul. Sent. 5, 12, 9; Vulg. Heb. 4, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
pollicitātiō ōnis, f
pollicitor, a promising, promise : hinc pollicitationes aufer, T.: Bomilcarem multis pollicitationibus adgredi, S.: huic magnis pollicitationibus persuadet, ut, etc., Cs.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin pollicitātiō From pollicitor + -tiō.