LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

poenālis

poenālis (neuter poenāle, adverb poenāliter)
Classical[poe̯ˈnaː.lɪs]Ecclesiastical[peˈnaː.lis]

Meaning

  1. two terminationpenal; of or pertaining to punishment

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepoenālispoenālispoenāle
genitivepoenālispoenālispoenālis
dativepoenālīpoenālīpoenālī
accusativepoenālempoenālempoenāle
ablativepoenālīpoenālīpoenālī
vocativepoenālispoenālispoenāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepoenālēspoenālēspoenālia
genitivepoenāliumpoenāliumpoenālium
dativepoenālibuspoenālibuspoenālibus
accusativepoenālīs
poenālēs
poenālīs
poenālēs
poenālia
ablativepoenālibuspoenālibuspoenālibus
vocativepoenālēspoenālēspoenālia

poenālis, e, adj. poena,
I. of or belonging to punishment, penal (post-Aug.; esp. freq. in the jurists): opera, Plin. 18, 11, 29, § 112: poenalis aquae dirisque genitae, in the infernal regions, id. 4, 8, 15, § 31: ex lege poenali aquā et igne interdici, by the penal law, Gai. Inst. 1, § 128: actio, Dig. 40, 12, 21: causa, ib. 46, 3, 7: conditio, ib. 22, 2, 5: stipulatio, ib. 19, 2, 54 et saep.— Absol.: poenāles, ĭum, m., men subject to punishment, criminals: carcer poenalium, Cod. Just. 10, 19, 2.—Sup.: inter haec horrenda et poenalissima, exceedingly punishable or criminal, Salv. Avar. 2, 10.— Adv.: poenālĭter, by punishment or penalty (post-class.): reus poenaliter interibat, Amm. 16, 8, 2.

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin poenālis From poenā + -ālis.

Descendants
  • Italianpenale

In English words that came into English from poenālis

  • penaltypoenālis
  • penalpenalis

Quick answers

What does poenālis mean in Latin?
poenālis, a adjective, means “penal; of or pertaining to punishment”.
How do you pronounce poenālis?
In classical Latin, [poe̯ˈnaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [peˈnaː.lis].