adjectivethird-declension two-termination adjective
pluviātilis
pluviātilis (neuter pluviātile)
Classical[pɫʊ.wiˈaː.tɪ.lɪs]Ecclesiastical[plu.viˈaː.ti.lis]
Meaning
- two terminationOf or pertaining to rain; consisting of rain.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pluviātilis | pluviātilis | pluviātile |
| genitive | pluviātilis | pluviātilis | pluviātilis |
| dative | pluviātilī | pluviātilī | pluviātilī |
| accusative | pluviātilem | pluviātilem | pluviātile |
| ablative | pluviātilī | pluviātilī | pluviātilī |
| vocative | pluviātilis | pluviātilis | pluviātile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pluviātilēs | pluviātilēs | pluviātilia |
| genitive | pluviātilium | pluviātilium | pluviātilium |
| dative | pluviātilibus | pluviātilibus | pluviātilibus |
| accusative | pluviātilīs pluviātilēs | pluviātilīs pluviātilēs | pluviātilia |
| ablative | pluviātilibus | pluviātilibus | pluviātilibus |
| vocative | pluviātilēs | pluviātilēs | pluviātilia |
plŭvĭātĭlis, e, adj. id.,
Origins
From pluvia (“rain”), from pluvius (“rainy, bringing rain”).