adjectivethird-declension two-termination adjective
plūrifōrmis
plūrifōrmis (neuter plūrifōrme)
Classical[pɫuː.rɪˈfoːr.mɪs]Ecclesiastical[plu.riˈfɔr.mis]
Meaning
- obsoletetwo terminationpluriform, having many forms, manifold, varied
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | plūrifōrmis | plūrifōrmis | plūrifōrme |
| genitive | plūrifōrmis | plūrifōrmis | plūrifōrmis |
| dative | plūrifōrmī | plūrifōrmī | plūrifōrmī |
| accusative | plūrifōrmem | plūrifōrmem | plūrifōrme |
| ablative | plūrifōrmī | plūrifōrmī | plūrifōrmī |
| vocative | plūrifōrmis | plūrifōrmis | plūrifōrme |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | plūrifōrmēs | plūrifōrmēs | plūrifōrmia |
| genitive | plūrifōrmium | plūrifōrmium | plūrifōrmium |
| dative | plūrifōrmibus | plūrifōrmibus | plūrifōrmibus |
| accusative | plūrifōrmīs plūrifōrmēs | plūrifōrmīs plūrifōrmēs | plūrifōrmia |
| ablative | plūrifōrmibus | plūrifōrmibus | plūrifōrmibus |
| vocative | plūrifōrmēs | plūrifōrmēs | plūrifōrmia |
plūrĭformis, e, adj. plures-forma,
I. having many forms, manifold, varied (postclass.):
pluriformi modo, App. Flor. p. 341, 14; Mart. Cap. 7, § 729.Origins
- Proto-Indo-European*pleh₁-
- Proto-Indo-European*pléh₁yōs
- Proto-Italic*plēōs
- Latinplūrifōrmis
Old Latin plousder. Latin plūs Latin fōrma Latin -fōrmis Latin plūrifōrmis From plūs (“more”) + -fōrmis (“having the form of”).
Descendants
- Englishpluriform
- Romanianpluriform
- Indonesianpluriformfrom Dutch pluriform