LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

plicō

plicō (present infinitive plicāre, perfect active plicuī, supine plicātum)
Classical[ˈplɪ.koː]Ecclesiastical[ˈpliː.ko]

Meaning

  1. transitiveto fold, bend or flex; to roll up

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.plicōplicābamplicābōplicuīplicueramplicuerō
2nd sg.plicāsplicābāsplicābisplicuistīplicuerāsplicueris
3rd sg.plicatplicābatplicābitplicuitplicueratplicuerit
1st pl.plicāmusplicābāmusplicābimusplicuimusplicuerāmusplicuerimus
2nd pl.plicātisplicābātisplicābitisplicuistisplicuerātisplicueritis
3rd pl.plicantplicābantplicābuntplicuērunt
plicuēre
plicuerantplicuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.plicemplicāremplicuerimplicuissem
2nd sg.plicēsplicārēsplicuerīsplicuissēs
3rd sg.plicetplicāretplicueritplicuisset
1st pl.plicēmusplicārēmusplicuerīmusplicuissēmus
2nd pl.plicētisplicārētisplicuerītisplicuissētis
3rd pl.plicentplicārentplicuerintplicuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.plicorplicābarplicābor
2nd sg.plicāris
plicāre
plicābāris
plicābāre
plicāberis
plicābere
3rd sg.plicāturplicābāturplicābitur
1st pl.plicāmurplicābāmurplicābimur
2nd pl.plicāminīplicābāminīplicābiminī
3rd pl.plicanturplicābanturplicābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.plicerplicārer
2nd sg.plicēris
plicēre
plicārēris
plicārēre
3rd sg.plicēturplicārētur
1st pl.plicēmurplicārēmur
2nd pl.plicēminīplicārēminī
3rd pl.plicenturplicārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.plicāplicāre
pres. 2nd pl.plicāteplicāminī
fut. 2nd sg.plicātōplicātor
fut. 3rd sg.plicātōplicātor
fut. 2nd pl.plicātōte—
fut. 3rd pl.plicantōplicantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveplicāreplicārī
perfect infinitiveplicuisseplicātum esse
future infinitiveplicātūrum esseplicātum īrī
present participleplicāns—
perfect participle—plicātus
plicāta, plicātā, plicātae, plicātam, plicātārum, plicātās, plicātī, plicātōrum, plicātōs
future participleplicātūrus
plicātūra, plicātūrā, plicātūrae, plicātūram, plicātūrārum, plicātūrās, plicātūre, plicātūrī, plicātūrīs, plicātūrō, plicātūrōrum, plicātūrōs, plicātūrum
plicandus
plicanda, plicandā, plicandae, plicandam, plicandārum, plicandās, plicande, plicandīs, plicandōrum, plicandōs
gerundplicandī, plicandō, plicandumsupineplicātum, plicātū

plĭco (plĭcāvi, plĭcui, acc. to Prisc. p. 680 P.), plĭcātum and plĭcĭtum, āre, v. a. root plic-; Gr. πλέκω; v. plecto,
I. to fold, to lay or wind together, to fold up, double up (poet. and in post-class. prose; cf.: complico, plecto, necto, flecto), Lucr. 4, 828: quaedam plicata, id. 6, 1086: chartam, Mart. 4, 83, 7: seque in sua membra plicantem (anguem), winding or coiling himself up, Verg. A. 5, 279; Gell. 17, 9, 9: decas plena his quattuor numeris gradatim plicatis integratur, folded together, i. e. added, Mart. Cap. 7, § 734: ostiola plicabantur, Vulg. Ezech. 41, 24: et cum plicuisset librum, id. Luc. 4, 20.

Origins

According to De Vaan, likely a back-formation from compound verbs formed from the stem *-plek-ā-, which themselves were likely formed from compound adjectives. Ultimately from the root Proto-Indo-European *pleḱ- (“to plait, to weave”) (with i from its compounds, which had much use), itself an extension of Proto-Indo-European *pel- (“to wrap”). Cognate with plectō.

Borrowings
  • Englishplicate
  • Englishpleach
  • Englishplait
  • Englishpleat
  • Englishplash
  • Englishplex
  • Englishplat
  • Englishplié
  • Englishplet
  • Frenchpliquer
Southern Gallo-Romance
  • Catalanplegar
  • Spanishplegarfrom Catalan plegar
  • Catalanpllegar
  • Occitanplegar
  • Occitanplejar
  • Aragoneseplegar
  • Aragonesepllegar
  • Asturianplegarfrom Catalan plegar
Northern Gallo-Romance
  • Frenchployerfrom Old French ploiier
  • Frenchplierfrom Old French ploiier
  • Englishployfrom Old French ploiier
  • Englishplyfrom Old French ploiier
  • Franco-Provençalpleyér
  • Franco-Provençalplyeyér
Elsewhere
  • Sardinianpigiàre
  • Sardinianpijare
  • Sardinianpricare
  • Sardinianprigare
Balkan Romance
  • Romanianpleca
  • Romanianplecare
  • Aromanianplec
  • Aromanianplicari
Italo-Romance
  • Italianpiegare
  • Corsicanpiegà
  • Corsicanpiigà
  • Sicilianchicari
Padanian
  • Friulianpleâ
  • Liguriancegà
  • Piedmontesepieghé
  • Venetanpiegar

Quick answers

What does plicō mean in Latin?
plicō, a verb, means “to fold, bend or flex; to roll up”.
What are the principal parts of plicō?
plicō, plicāre, plicuī, plicātum (first conjugation).
How do you pronounce plicō?
In classical Latin, [ˈplɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpliː.ko].