adjectivefirst/second-declension adjective
plērus1
plērus (feminine plēra, neuter plērum)
Classical[ˈpɫeː.rʊs]Ecclesiastical[ˈplɛː.rus]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- adjectivemost; almost all; very many
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | plērus | plēra | plērum |
| genitive | plērī | plērae | plērī |
| dative | plērō | plērae | plērō |
| accusative | plērum | plēram | plērum |
| ablative | plērō | plērā | plērō |
| vocative | plēre | plēra | plērum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | plērī | plērae | plēra |
| genitive | plērōrum | plērārum | plērōrum |
| dative | plērīs | plērīs | plērīs |
| accusative | plērōs | plērās | plēra |
| ablative | plērīs | plērīs | plērīs |
| vocative | plērī | plērae | plēra |
plērus, a, um, adj. root ple-, v. plenus,
I. very many, a very great part, most (anteclass. prim. form, for the class. plerusque, plerique): ager, campestris plerus, for the most part, Cato ap. Prisc. p. 668 P.:
pater Achaeos in Caphareis saxis pleros perdidit, Pac. ib.: plera pars, id. ib. and ap. Fest. p. 230 Müll.: minores magistratus partiti iuris ploeres in ploera sunto, Cic. Leg. 3, 3, 6.—Neutr. adverb.: plerum (like plerumque, v. plerusque), for the most part, mostly, commonly: fieri solet plerum, ut, etc., Asell. ap. Prisc. p. 668 P.Origins
From Proto-Italic *plēros, from Proto-Indo-European *pleh₁-. Compare Ancient Greek πλήρης (plḗrēs).