LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

plērus1

plērus (feminine plēra, neuter plērum)
Classical[ˈpɫeː.rʊs]Ecclesiastical[ˈplɛː.rus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectivemost; almost all; very many

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeplērusplēraplērum
genitiveplērīplēraeplērī
dativeplērōplēraeplērō
accusativeplērumplēramplērum
ablativeplērōplērāplērō
vocativeplēreplēraplērum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeplērīplēraeplēra
genitiveplērōrumplērārumplērōrum
dativeplērīsplērīsplērīs
accusativeplērōsplērāsplēra
ablativeplērīsplērīsplērīs
vocativeplērīplēraeplēra

plērus, a, um, adj. root ple-, v. plenus,
I. very many, a very great part, most (anteclass. prim. form, for the class. plerusque, plerique): ager, campestris plerus, for the most part, Cato ap. Prisc. p. 668 P.: pater Achaeos in Caphareis saxis pleros perdidit, Pac. ib.: plera pars, id. ib. and ap. Fest. p. 230 Müll.: minores magistratus partiti iuris ploeres in ploera sunto, Cic. Leg. 3, 3, 6.—Neutr. adverb.: plerum (like plerumque, v. plerusque), for the most part, mostly, commonly: fieri solet plerum, ut, etc., Asell. ap. Prisc. p. 668 P.

Origins

From Proto-Italic *plēros, from Proto-Indo-European *pleh₁-. Compare Ancient Greek πλήρης (plḗrēs).

adverbfirst/second-declension adjective
plērus2
plērus (feminine plēra, neuter plērum)
Classical[ˈpɫeː.rʊs]Ecclesiastical[ˈplɛː.rus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectivea very great part; most; for the most part; mostly; commonly

Origins

From Proto-Italic *plēros, from Proto-Indo-European *pleh₁-. Compare Ancient Greek πλήρης (plḗrēs).

Quick answers

What does plērus mean in Latin?
plērus, a adjective, means “most; almost all; very many”.
How do you pronounce plērus?
In classical Latin, [ˈpɫeː.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈplɛː.rus].