LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

pīpiō1

pīpiō m (genitive pīpiōnis)
Classical[ˈpiː.pi.oː]Ecclesiastical[ˈpiː.pi.o]

Meaning

  1. Late Latinchirping bird
  2. Late Latinsquab

Declension

declension
formsingularplural
nominativepīpiōpīpiōnēs
genitivepīpiōnispīpiōnum
dativepīpiōnīpīpiōnibus
accusativepīpiōnempīpiōnēs
ablativepīpiōnepīpiōnibus
vocativepīpiōpīpiōnēs

pīpĭo, ōnis, m.,
I. a young piping or chirping bird, a squab: servos habuit vectigales qui eos (palumbes) ex ovis et pullicenis ac pipionibus alerent, from the produce of the eggs and chickens, Lampr. Alex. Sever. 41.

Origins

Proto-Indo-European *-ōder. Proto-Indo-European *-Hōder.? Latin -ō Latin pīpiō From pīpiō (“to chirp”) + -ō (noun-forming suffix).

Italo-Romance
  • Italianpippione
  • Spanishpipiolofrom Italian pippione
  • Italianpiccionefrom Neapolitan piccione
  • ItalianPiccionefrom Sicilian picciuni
  • Maltesebeċċunfrom Sicilian picciuni
Gallo-Romance
  • Frenchpigeonfrom Old French pyjon
  • Englishpigeonfrom Old French pyjon
  • Franco-Provençalpinjon
  • Franc-Comtoispindjonfrom Old French pyjon
  • Normanpigeonfrom Old French pyjon
  • Picardpenjonfrom Old French pyjon
  • Scotspigeonfrom Old French pyjon
  • Lorrainpîvion
  • Old Occitanpepion
North Italian
  • Lombardpivion
  • Piedmontesepivion

In English words that came into English from pīpiō

  • pigeonpīpiō
verbfirst conjugation, no passive, no perfect or supine stems
pīpiō2
pīpiō (present infinitive pīpiāre)
Classical[ˈpiː.pi.oː]Ecclesiastical[ˈpiː.pi.o]

Meaning

  1. to chirp, to pipe

Conjugation conjugation 1 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.pīpiōpīpiābampīpiābōpīpiāvīpīpiāverampīpiāverō
2nd sg.pīpiāspīpiābāspīpiābispīpiāvistīpīpiāverāspīpiāveris
3rd sg.pīpiatpīpiābatpīpiābitpīpiāvitpīpiāveratpīpiāverit
1st pl.pīpiāmuspīpiābāmuspīpiābimuspīpiāvimuspīpiāverāmuspīpiāverimus
2nd pl.pīpiātispīpiābātispīpiābitispīpiāvistispīpiāverātispīpiāveritis
3rd pl.pīpiantpīpiābantpīpiābuntpīpiāvēre
pīpiāvērunt
pīpiāverantpīpiāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.pīpiempīpiārempīpiāverimpīpiāvissem
2nd sg.pīpiēspīpiārēspīpiāverīspīpiāvissēs
3rd sg.pīpietpīpiāretpīpiāveritpīpiāvisset
1st pl.pīpiēmuspīpiārēmuspīpiāverīmuspīpiāvissēmus
2nd pl.pīpiētispīpiārētispīpiāverītispīpiāvissētis
3rd pl.pīpientpīpiārentpīpiāverintpīpiāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.pīpiorpīpiābarpīpiābor
2nd sg.pīpiārispīpiābāre
pīpiābāris
pīpiābere
pīpiāberis
3rd sg.pīpiāturpīpiābāturpīpiābitur
1st pl.pīpiāmurpīpiābāmurpīpiābimur
2nd pl.—pīpiābāminīpīpiābiminī
3rd pl.pīpianturpīpiābanturpīpiābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.pīpierpīpiārer
2nd sg.pīpiēre
pīpiēris
pīpiārēre
pīpiārēris
3rd sg.pīpiēturpīpiārētur
1st pl.pīpiēmurpīpiārēmur
2nd pl.pīpiēminīpīpiārēminī
3rd pl.pīpienturpīpiārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.pīpiā—
pres. 2nd pl.pīpiāte—
fut. 2nd sg.pīpiātōpīpiātor
fut. 3rd sg.pīpiātōpīpiātor
fut. 2nd pl.pīpiātōte—
fut. 3rd pl.pīpiantōpīpiantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepīpiārepīpiārī
perfect infinitivepīpiāvisse—
present participlepīpiāns—
perfect participle—pīpiāta
pīpiātā, pīpiātae, pīpiātam, pīpiātārum, pīpiātās, pīpiātī, pīpiātōrum, pīpiātōs, pīpiātum, pīpiātus
future participlepīpiātūra
pīpiātūrā, pīpiātūrae, pīpiātūram, pīpiātūrārum, pīpiātūrās, pīpiātūre, pīpiātūrī, pīpiātūrīs, pīpiātūrō, pīpiātūrōrum, pīpiātūrōs, pīpiātūrum, pīpiātūrus
pīpianda
pīpiandā, pīpiandae, pīpiandam, pīpiandārum, pīpiandās, pīpiande, pīpiandīs, pīpiandōrum, pīpiandōs, pīpiandus
gerundpīpiandī, pīpiandō, pīpiandumsupinepīpiātum, pīpiātū

pīpĭo, āre, v. n.,
I. to pip, chirp, whimper: infantes pipiantes, Tert. Monog. 16: imbres pipiavit, id. adv. Valent. 15.

Origins

Of imitative origin.

In English words that came into English from pīpiō

  • pigeonpīpiō
  • pipepipire
verbfirst conjugation
pīpiō3
pīpiō (present infinitive pīpiāre, perfect active pīpiāvī, supine pīpiātum)
Classical[ˈpiː.pi.oː]Ecclesiastical[ˈpiː.pi.o]

Meaning

  1. intransitiveto whimper
  2. transitiveto pour out (whimpers)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.pīpiōpīpiābampīpiābōpīpiāvīpīpiāverampīpiāverō
2nd sg.pīpiāspīpiābāspīpiābispīpiāvistīpīpiāverāspīpiāveris
3rd sg.pīpiatpīpiābatpīpiābitpīpiāvitpīpiāveratpīpiāverit
1st pl.pīpiāmuspīpiābāmuspīpiābimuspīpiāvimuspīpiāverāmuspīpiāverimus
2nd pl.pīpiātispīpiābātispīpiābitispīpiāvistispīpiāverātispīpiāveritis
3rd pl.pīpiantpīpiābantpīpiābuntpīpiāvērunt
pīpiāvēre
pīpiāverantpīpiāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.pīpiempīpiārempīpiāverimpīpiāvissem
2nd sg.pīpiēspīpiārēspīpiāverīspīpiāvissēs
3rd sg.pīpietpīpiāretpīpiāveritpīpiāvisset
1st pl.pīpiēmuspīpiārēmuspīpiāverīmuspīpiāvissēmus
2nd pl.pīpiētispīpiārētispīpiāverītispīpiāvissētis
3rd pl.pīpientpīpiārentpīpiāverintpīpiāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.pīpiorpīpiābarpīpiābor
2nd sg.pīpiāris
pīpiāre
pīpiābāris
pīpiābāre
pīpiāberis
pīpiābere
3rd sg.pīpiāturpīpiābāturpīpiābitur
1st pl.pīpiāmurpīpiābāmurpīpiābimur
2nd pl.pīpiāminīpīpiābāminīpīpiābiminī
3rd pl.pīpianturpīpiābanturpīpiābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.pīpierpīpiārer
2nd sg.pīpiēris
pīpiēre
pīpiārēris
pīpiārēre
3rd sg.pīpiēturpīpiārētur
1st pl.pīpiēmurpīpiārēmur
2nd pl.pīpiēminīpīpiārēminī
3rd pl.pīpienturpīpiārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.pīpiāpīpiāre
pres. 2nd pl.pīpiātepīpiāminī
fut. 2nd sg.pīpiātōpīpiātor
fut. 3rd sg.pīpiātōpīpiātor
fut. 2nd pl.pīpiātōte—
fut. 3rd pl.pīpiantōpīpiantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepīpiārepīpiārī
perfect infinitivepīpiāvissepīpiātum esse
future infinitivepīpiātūrum essepīpiātum īrī
present participlepīpiāns—
perfect participle—pīpiātus
pīpiāta, pīpiātā, pīpiātae, pīpiātam, pīpiātārum, pīpiātās, pīpiātī, pīpiātōrum, pīpiātōs
future participlepīpiātūrus
pīpiātūra, pīpiātūrā, pīpiātūrae, pīpiātūram, pīpiātūrārum, pīpiātūrās, pīpiātūre, pīpiātūrī, pīpiātūrīs, pīpiātūrō, pīpiātūrōrum, pīpiātūrōs, pīpiātūrum
pīpiandus
pīpianda, pīpiandā, pīpiandae, pīpiandam, pīpiandārum, pīpiandās, pīpiande, pīpiandīs, pīpiandōrum, pīpiandōs
gerundpīpiandī, pīpiandō, pīpiandumsupinepīpiātum, pīpiātū

pīpĭo, īre, v. n.,
I. to peep, pip, chirp: aviarius auscultetur, si (pulli) pipiant, Col. 8, 5, 14; Auct. Carm. Philom. 30.

Origins

From the previous verb.

Quick answers

What does pīpiō mean in Latin?
pīpiō, a noun, means “chirping bird; squab”.
What is the genitive of pīpiō?
The genitive singular is pīpiōnis. pīpiō is masculine, third declension.
How do you pronounce pīpiō?
In classical Latin, [ˈpiː.pi.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpiː.pi.o].