adjectivefirst/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)
pīniger
pīniger (feminine pīnigera, neuter pīnigerum)
Classical[ˈpiː.nɪ.ɡɛr]Ecclesiastical[ˈpiː.ni.d͡ʒer]
Meaning
- adjectivepine-bearing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | in -er pīniger | pīnigera | pīnigerum |
| genitive | pīnigerī | pīnigerae | pīnigerī |
| dative | pīnigerō | pīnigerae | pīnigerō |
| accusative | pīnigerum | pīnigeram | pīnigerum |
| ablative | pīnigerō | pīnigerā | pīnigerō |
| vocative | pīniger | pīnigera | pīnigerum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pīnigerī | pīnigerae | pīnigera |
| genitive | pīnigerōrum | pīnigerārum | pīnigerōrum |
| dative | pīnigerīs | pīnigerīs | pīnigerīs |
| accusative | pīnigerōs | pīnigerās | pīnigera |
| ablative | pīnigerīs | pīnigerīs | pīnigerīs |
| vocative | pīnigerī | pīnigerae | pīnigera |
pīnĭger, gĕra, gĕrum, adj. pinus-gero,
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
pīniger gera, gerum, adj.
pinus+GES-, pinebearing : caput, O.
Origins
From pīnus (“pine”) + -ger (“bearing”).