adjectivefirst/second-declension adjective
pīneus
pīneus (feminine pīnea, neuter pīneum)
Classical[ˈpiː.ne.ʊs]Ecclesiastical[ˈpiː.ne.us]
Meaning
- adjectiverelationalpine
- adjectivepinelike
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pīneus | pīnea | pīneum |
| genitive | pīneī | pīneae | pīneī |
| dative | pīneō | pīneae | pīneō |
| accusative | pīneum | pīneam | pīneum |
| ablative | pīneō | pīneā | pīneō |
| vocative | pīnee | pīnea | pīneum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pīneī | pīneae | pīnea |
| genitive | pīneōrum | pīneārum | pīneōrum |
| dative | pīneīs | pīneīs | pīneīs |
| accusative | pīneōs | pīneās | pīnea |
| ablative | pīneīs | pīneīs | pīneīs |
| vocative | pīneī | pīneae | pīnea |
pīnĕus, a, um, adj. id.,
I. of the pine, piny, pine-:
pinea velamina, pine-wreaths, Lucr. 4, 587: ardor, a fire of pine-wood, Verg. A. 11, 786: silva, id. ib. 9, 85: plaga pinea, a piny tract, id. ib. 11, 320: claustra, i. e. of the wooden horse before Troy, id. ib. 2, 258: fert avidas in pinea Turnus Texta faces, i. e. into the ships, Ov. M. 14, 530; so, pinea moles, a ship, Prop. 4 (5), 6, 20. compages, Mart. 9, 76, 4: nuclei, Cels. 6, 11; 2, 22: nuces, Plin. 15, 10, 9, § 35.—II. Subst.: pīnĕa, ae, f., a pine-nut, a pine-cone:
pineam serere, Col. 5, 10; so id. 10, 239; Lampr. Commod. 9.—2. pīnĕum, i, n. (late Lat.), a pine-cone; plur., Vulg. 2 Par. 2, 8.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
pīneus adj.
pinus, of the pine, of pines, piny : ardor, a fire of pine-wood , V.: plaga, a piny tract , V.: claustra, i. e. of the wooden horse , V.: fert in pinea texta faces, i. e. into the ships , O.
Origins
Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin pīneus From pīnus (“pine”) + -eus.
Descendants
- Portuguesepinho
- Portuguesepíneo