LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

pigrō

pigrō (present infinitive pigrāre, perfect active pigrāvī, supine pigrātum)
Classical[ˈpɪ.ɡroː]Ecclesiastical[ˈpiː.ɡro]

Meaning

  1. to be indolent, slow, dilatory
  2. to hesitate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.pigrōpigrābampigrābōpigrāvīpigrāverampigrāverō
pīgrārō
2nd sg.pigrāspigrābāspigrābispigrāvistī
pīgrāstī
pigrāverās
pīgrārās
pigrāveris
3rd sg.pigratpigrābatpigrābitpigrāvitpigrāverat
pīgrārat
pigrāverit
pīgrārit
1st pl.pigrāmuspigrābāmuspigrābimuspigrāvimuspigrāverāmuspigrāverimus
pīgrārimus
2nd pl.pigrātispigrābātispigrābitispigrāvistis
pīgrāstis
pigrāverātis
pīgrārātis
pigrāveritis
pīgrāritis
3rd pl.pigrantpigrābantpigrābuntpigrāvērunt
pigrāvēre, pīgrārunt
pigrāverant
pīgrārant
pigrāverint
pīgrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.pigrempigrārempigrāverim
pīgrārim
pigrāvissem
pīgrāssem
2nd sg.pigrēspigrārēspigrāverīspigrāvissēs
pīgrāssēs
3rd sg.pigretpigrāretpigrāverit
pīgrārit
pigrāvisset
pīgrāsset
1st pl.pigrēmuspigrārēmuspigrāverīmus
pīgrārīmus
pigrāvissēmus
pīgrāssēmus
2nd pl.pigrētispigrārētispigrāverītis
pīgrārītis
pigrāvissētis
pīgrāssētis
3rd pl.pigrentpigrārentpigrāverint
pīgrārint
pigrāvissent
pīgrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.pigrorpigrābarpigrābor
2nd sg.pigrāris
pigrāre
pigrābāris
pigrābāre
pigrāberis
pigrābere
3rd sg.pigrāturpigrābāturpigrābitur
1st pl.pigrāmurpigrābāmurpigrābimur
2nd pl.pigrāminīpigrābāminīpigrābiminī
3rd pl.pigranturpigrābanturpigrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.pigrerpigrārer
2nd sg.pigrēris
pigrēre
pigrārēris
pigrārēre
3rd sg.pigrēturpigrārētur
1st pl.pigrēmurpigrārēmur
2nd pl.pigrēminīpigrārēminī
3rd pl.pigrenturpigrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.pigrāpigrāre
pres. 2nd pl.pigrātepigrāminī
fut. 2nd sg.pigrātōpigrātor
fut. 3rd sg.pigrātōpigrātor
fut. 2nd pl.pigrātōte—
fut. 3rd pl.pigrantōpigrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepigrārepigrārī
perfect infinitivepigrāvisse
pīgrāsse
pigrātum esse
future infinitivepigrātūrum essepigrātum īrī
present participlepigrāns—
perfect participle—pigrātus
pigrāta, pigrātā, pigrātae, pigrātam, pigrātārum, pigrātās, pigrātī, pigrātōrum, pigrātōs
future participlepigrātūrus
pigrātūra, pigrātūrā, pigrātūrae, pigrātūram, pigrātūrārum, pigrātūrās, pigrātūre, pigrātūrī, pigrātūrīs, pigrātūrō, pigrātūrōrum, pigrātūrōs, pigrātūrum
pigrandus
pigranda, pigrandā, pigrandae, pigrandam, pigrandārum, pigrandās, pigrande, pigrandīs, pigrandōrum, pigrandōs
gerundpigrandī, pigrandō, pigrandumsupinepigrātum, pigrātū

pī^gro, āvi, ātum, 1, v. n. piger,
I. to be indolent, slow, dilatory (ante-class.), Lucr. 1, 410: melius pigrasse quam properasse est hoc nefas, Att. ap. Non. 154, 2 (Trag. Rel. p. 144 Rib.): cur propter haec pigrem? id. ib. 153, 32 (Trag. Rel. p. 147 Rib.).

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin pigrō From piger + -ō.

Quick answers

What does pigrō mean in Latin?
pigrō, a verb, means “to be indolent, slow, dilatory; to hesitate”.
What are the principal parts of pigrō?
pigrō, pigrāre, pigrāvī, pigrātum (first conjugation).
How do you pronounce pigrō?
In classical Latin, [ˈpɪ.ɡroː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpiː.ɡro].