adjectivefirst/second-declension adjective
philosophus1
philosophus (feminine philosopha, neuter philosophum, adverb philosophē)
Classical[pʰɪˈɫɔ.sɔ.pʰʊs]Ecclesiastical[fiˈlɔː.s̬o.fus]
Meaning
- adjectivephilosophical
Latīnē defined in Latin in our graded readers
amātor sapientiaephilosophus -ī (m) — in Metamorphoses I, ch. 24
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | philosophus | philosopha | philosophum |
| genitive | philosophī | philosophae | philosophī |
| dative | philosophō | philosophae | philosophō |
| accusative | philosophum | philosopham | philosophum |
| ablative | philosophō | philosophā | philosophō |
| vocative | philosophe | philosopha | philosophum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | philosophī | philosophae | philosopha |
| genitive | philosophōrum | philosophārum | philosophōrum |
| dative | philosophīs | philosophīs | philosophīs |
| accusative | philosophōs | philosophās | philosopha |
| ablative | philosophīs | philosophīs | philosophīs |
| vocative | philosophī | philosophae | philosopha |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- decreta, inventa philosophorum
- the tenets, dogmas of philosophers.
- se philosophum, medicum (esse) profiteri
- to be a philosopher, physician by profession.
- praecepta philosophorum (penitus) percepta habere
- to be well acquainted with the views of philosophers.
- ad philosophorum or philosophandi rationes revocare aliquid
- to deal with a subject on scientific principles.
phĭlŏsŏphus, a, um, adj., = φιλόσοφος,
I. philosophical: philosopha sententia, Pac. ap. Gell. 13, 8, 4:
scriptiones, Cic. Tusc. 5, 41, 121: verbum, Macr. S. 7, 1, § 1: tractatus, id. ib. 7, 1, § 13.—II. Subst.
A. phĭ-lŏsŏphus, i, m., a philosopher:
philosophi denique ipsius, qui de suā vi ac sapientiā unus omnia paene profitetur, est tamen quaedam descriptio, ut is, qui studeat, omnium rerum divinarum atque humanarum vim, naturam causasque nosse et omnem bene vivendi rationem tenere et persequi, nomine hoc appelletur, Cic. de Or. 1, 49, 212: alio tempore rhetorum praecepta tradere, alio philosophorum, id. Tusc. 2, 3, 9: nemo aegrotus quicquam somniat tam infandum, quod non aliquis dicat philosophus, Varr. ap. Non. 56, 15; cf. Cic. Div. 2, 58, 119.—Plur.: Stoici philosophi, Vulg. Act. 17, 18.—B. phĭlŏsŏpha, ae, f., a female philosopher:
ea villa tamquam philosopha videtur esse, Cic. Q. Fr. 3, 1, 2, § 5; so in apposition: philosopha anicula, Verus ap. Vulcat. Avid. Cass. 1.—Hence, adv.: phĭlŏsŏphē, philosophically: in his ipsis prooemiis philosophe scribere voluimus, Cic. Ac. 1, 2, 8.—Ironically, Plaut. Rud. 4, 3, 47.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
philosophus adj.
, φιλόσοφος, philosophical: scriptiones.—As subst m. and f a philosopher: nobilis: praecepta philosophorum: ea villa tamquam philosopha videtur esse.
Origins
- Proto-Indo-European*bʰil-
- Proto-Indo-European*bʰil-o-s
- Ancient Greek φῐ́λος(phĭ́los)
- Ancient Greek σοφός(sophós)
- Latinphilosophus
Ancient Greek φιλόσοφος (philósophos)bor. Latin philosophus Borrowed from Ancient Greek φιλόσοφος (philósophos, “lover of wisdom”).
In English words that came into English from philosophus
- philosopherphilosophus