noun · femininefirst declension
petulantia
petulantia f (genitive petulantiae)
Meaning
- feminineimpudence
- femininewantonness
- femininepetulance
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | petulantia | petulantiae |
| genitive | petulantiae | petulantiārum |
| dative | petulantiae | petulantiīs |
| accusative | petulantiam | petulantiās |
| ablative | petulantiā | petulantiīs |
| vocative | petulantia | petulantiae |
pĕtŭlantĭa, ae, f. petulans.
I. Lit., sauciness, freakishness, impudence, wantonness, petulance (class.; syn. lascivia): itaque a petendo petulantia, a procando, id est poscendo, procacitas nominata est, Cic. Fragm. ap. Non. 23, 18:
petulantia et libido magis est adulescentium quam senum, id. Sen. 11, 36: petulantia et audacia, id. Caecin. 35, 103; cf.: te non ulla meae laesit petulantia linguae, Prop. 1, 16, 37.—In plur.: Naevius ... cum ob assiduam maledicentiam et probra in principes civitatis ... in vincula conjectus esset ... in his fabulis, delicta sua et petulantias dictorum, quibus multos ante laeserat, diluisset, insolent language, libels, Gell. 3, 3, 15.—B. In a milder sense, carelessness, heedlessness (ante-class.):
linguae, Suet. Tib. 61; Plaut. Cist. 4, 2, 3.— II. Transf.
A. Of animals, viciousness:
cornuti fere perniciosi sunt propter petulantiam, Col. 7, 6, 4.—B. Of things, exuberance, luxuriance:
ramorum, Plin. 16, 30, 53, § 124: morbi, violence, Gell. 12, 5, 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
petulantia ae, f
petulans, sauciness, freakishness, impudence, wantonness, petulance : petulantiā praestare, S.: adulescentium.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin petulantia From petulāns + -ia.
Descendants
- Italianpetulanza
- Spanishpetulancia