LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

pervius

pervius (feminine pervia, neuter pervium)
Classical[ˈpɛr.wi.ʊs]Ecclesiastical[ˈpɛr.vi.us]

Meaning

  1. adjectivehaving a passage through; passable, penetrable, traversable
    Ceterum hoc gaudium magna prope clade in Samnio foedatum est. Nam ab Saticula profectus Cornelius consul exercitum incaute in saltum cava valle pervium circaque insessum ab hoste induxit nec prius quam recipi tuto signa non poterant imminentem capiti hostem vidit.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita VII.34

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeperviusperviapervium
genitiveperviīperviaeperviī
dativeperviōperviaeperviō
accusativeperviumperviampervium
ablativeperviōperviāperviō
vocativepervieperviapervium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeperviīperviaepervia
genitiveperviōrumperviārumperviōrum
dativeperviīsperviīsperviīs
accusativeperviōsperviāspervia
ablativeperviīsperviīsperviīs
vocativeperviīperviaepervia

pervĭus, a, um, adj. per-via,
I. that has a passage through; hence,
I. Lit., that may be passed through or crossed, affording a passage through, passable, pervious (class.): aedes, Ter. Ad. 5, 7, 14: transitiones, thoroughfares, passages, Cic. N. D. 2, 27, 67: hostes saltus pervios ceperant, Liv. 9, 43: usus Tectorum inter se, Verg. A. 2, 453: Phoebo non pervia taxus, i. e. impervious to the sun's rays, Luc. 6, 645: pervius hastis, id. 2, 310: rima pervia flatibus, Ov. M. 15, 301: non ulli pervia vento, id. ib. 2, 762: equo loca pervia, id. ib. 8, 377: Baianae pervia cymbae stagna, Juv. 12, 80: unde maxime pervius amnis, is most fordable, Tac. A. 12, 12: Phasis pontibus CXX. pervius, Plin. 6, 4, 4, § 13: sacraria Fauni pervia, i. e. accessible to all, not set apart by consecration, Calp. Ecl. 1, 15.—Hence, subst.: pervĭum, ii, n., a thoroughfare, passage: ne pervium illa Germanis exercitibus esset, Tac. H. 3, 8.—
B. Transf.
1. Act., that makes a passage through, penetrating: ensis, Sil. 10, 249.—
2. Pass., perforated, pierced: anulus, Fab. Pict. ap. Gell. 10, 15, 6.—
II. Trop.: cor meum mihi nunc pervium est, my heart is now open, i. e. light or easy, Plaut. Ps. 2, 4, 70 (760 Ritschl): nihil ambitioni pervium, accessible, Tac. A. 13, 4.

Origins

From per + via.

Descendants
  • Englishpervious

Quick answers

What does pervius mean in Latin?
pervius, a adjective, means “having a passage through; passable, penetrable, traversable”.
How do you pronounce pervius?
In classical Latin, [ˈpɛr.wi.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpɛr.vi.us].