LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

perturbō

perturbō (present infinitive perturbāre, perfect active perturbāvī, supine perturbātum)
Classical[pɛrˈtʊr.boː]Ecclesiastical[perˈtur.bo]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to confuse
  2. to disturb or perturb, trouble or alarm

Latīnē defined in Latin in our graded readers

ōrdinem tollō, animum turbō; rēs perturbātae.
perturbō -āre — in Mille Verba, Theātrum

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.perturbōperturbābamperturbābōperturbāvīperturbāveramperturbāverō
perturbārō
2nd sg.perturbāsperturbābāsperturbābisperturbāvistī
perturbāstī
perturbāverās
perturbārās
perturbāveris
3rd sg.perturbatperturbābatperturbābitperturbāvitperturbāverat
perturbārat
perturbāverit
perturbārit
1st pl.perturbāmusperturbābāmusperturbābimusperturbāvimusperturbāverāmusperturbāverimus
perturbārimus
2nd pl.perturbātisperturbābātisperturbābitisperturbāvistis
perturbāstis
perturbāverātis
perturbārātis
perturbāveritis
perturbāritis
3rd pl.perturbantperturbābantperturbābuntperturbāvērunt
perturbāvēre, perturbārunt
perturbāverant
perturbārant
perturbāverint
perturbārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.perturbemperturbāremperturbāverim
perturbārim
perturbāvissem
perturbāssem
2nd sg.perturbēsperturbārēsperturbāverīsperturbāvissēs
perturbāssēs
3rd sg.perturbetperturbāretperturbāverit
perturbārit
perturbāvisset
perturbāsset
1st pl.perturbēmusperturbārēmusperturbāverīmus
perturbārīmus
perturbāvissēmus
perturbāssēmus
2nd pl.perturbētisperturbārētisperturbāverītis
perturbārītis
perturbāvissētis
perturbāssētis
3rd pl.perturbentperturbārentperturbāverint
perturbārint
perturbāvissent
perturbāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.perturborperturbābarperturbābor
2nd sg.perturbāris
perturbāre
perturbābāris
perturbābāre
perturbāberis
perturbābere
3rd sg.perturbāturperturbābāturperturbābitur
1st pl.perturbāmurperturbābāmurperturbābimur
2nd pl.perturbāminīperturbābāminīperturbābiminī
3rd pl.perturbanturperturbābanturperturbābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.perturberperturbārer
2nd sg.perturbēris
perturbēre
perturbārēris
perturbārēre
3rd sg.perturbēturperturbārētur
1st pl.perturbēmurperturbārēmur
2nd pl.perturbēminīperturbārēminī
3rd pl.perturbenturperturbārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.perturbāperturbāre
pres. 2nd pl.perturbāteperturbāminī
fut. 2nd sg.perturbātōperturbātor
fut. 3rd sg.perturbātōperturbātor
fut. 2nd pl.perturbātōte—
fut. 3rd pl.perturbantōperturbantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveperturbāreperturbārī
perfect infinitiveperturbāvisse
perturbāsse
perturbātum esse
future infinitiveperturbātūrum esseperturbātum īrī
present participleperturbāns—
perfect participle—perturbātus
perturbāta, perturbātā, perturbātae, perturbātam, perturbātārum, perturbātās, perturbātī, perturbātōrum, perturbātōs
future participleperturbātūrus
perturbātūra, perturbātūrā, perturbātūrae, perturbātūram, perturbātūrārum, perturbātūrās, perturbātūre, perturbātūrī, perturbātūrīs, perturbātūrō, perturbātūrōrum, perturbātūrōs, perturbātūrum
perturbandus
perturbanda, perturbandā, perturbandae, perturbandam, perturbandārum, perturbandās, perturbande, perturbandīs, perturbandōrum, perturbandōs
gerundperturbandī, perturbandō, perturbandumsupineperturbātum, perturbātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

perturbari (animo)
to lose one's composure; to be disconcerted.
perturbari, permoveri
to be nervous, embarrassed.
rem publicam perturbare
to throw the state into confusion.
confusum, perturbatum esse
to be confused.
alicuius mentem turbare, conturbare, perturbare
to upset a person.

per-turbo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to throw into confusion or disorder, to confuse, disturb (cf.: confundo, misceo).
I. Lit.: omnia, Ter. And. 3, 4, 22: provinciam, Cic. Sull. 20, 56: aetatum ordinem, id. Brut. 62, 223: condiciones pactionesque bellicas perjurio, id. Off. 3, 29, 108: dies intermissus aut nox interposita saepe perturbat omnia, id. Mur. 17, 35: reliquos (milites) incertis ordinibus perturbaverunt, Caes. B. G. 4, 32: aciem, Sall. J. 59, 3: domum, Sen. Thyest. 83.—Pass., Plin. Pan. 76, 8.—
B. Transf., to mix or mingle together: omnia subtiliter cretā permisceas cum salibus torrefactis ac tritis et diu oleo injecto perturbes, Pall. 12, 18.—
II. Trop., to disturb, discompose, embarrass, confound: mea consilia, Plaut. Most. 3, 1, 127: mentes animosque perturbat timor, Caes. B. G. 1, 39: clamore perturbari, Cic. Rab. Perd. 6, 18: animum, joined with concitare, id. Or. 37, 128: de rei publicae salute perturbari, id. Mil. 1, 1: haec te vox non perculit? non perturbavit? Cic. Verr. 2, 3, 57, § 132: magno animi motu perturbatus, id. Att. 8, 11, 1.—Hence, perturbātus, a, um, P. a.
A. Troubled, disturbed, unquiet: mihi civitatem perturbatam vestris legibus et contionibus et deductionibus tradidistis, Cic. Agr. 1, 8, 23: perturbatissimum tempestatis genus, Sen. Q. N. 7, 10, 3: flamma quassatae rei publicae perturbatorumque temporum, Cic. Sest. 34, 73.—
B. Disturbed, embarrassed, discomposed: homo perturbatior metu, Cic. Att. 10, 14, 1: sane sum perturbatus cum ipsius familiaritate, id. ib. 1, 1, 4.—Subst.: per-turbāta, ōrum, n., confused visions, perverted truths: nunc onusti cibo et vino perturbata et confusa cernimus, Cic. Div. 1, 29, 60.—Adv.: perturbātē, confusedly, disorderly: ne quid perturbate, ne quid contorte dicatur, Cic. Inv. 1, 20, 29; id. Or. 35, 122: muta animalia perturbate moveri, Sen. Ep. 124, 19.

Origins

From per- (prefix meaning ‘by means of; through’) + turbō (“to agitate, disturb, unsettle, perturb; to upset”).

Descendants
  • Catalanpertorbar
  • Englishperturbfrom Old French perturber
  • Frenchperturberfrom Old French perturber
  • Italianperturbare
  • Portugueseperturbar
  • Romanianperturba
  • Spanishperturbar
  • Galicianperturbar

In English words that came into English from perturbō

  • perturbperturbāre
  • perturbationperturbatio
  • imperturbableimperturbābilis
  • perturbateperturbātus

Quick answers

What does perturbō mean in Latin?
perturbō, a verb, means “to confuse; to disturb or perturb, trouble or alarm”.
What are the principal parts of perturbō?
perturbō, perturbāre, perturbāvī, perturbātum (first conjugation).
How do you pronounce perturbō?
In classical Latin, [pɛrˈtʊr.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [perˈtur.bo].
Which English words come from perturbō?
English words that go back to Latin perturbō include perturb, perturbate, perturbation and imperturbable.