LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

pertractō

pertractō (present infinitive pertractāre, perfect active pertractāvī, supine pertractātum)
Classical[pɛrˈtrak.toː]Ecclesiastical[perˈtrak.to]
pertractāte 2nd pl. pres. act. imper.

Meaning

  1. to touch, feel, handle
  2. to investigate, study, touch (upon)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.pertractōpertractābampertractābōpertractāvīpertractāverampertractāverō
pertractārō
2nd sg.pertractāspertractābāspertractābispertractāvistī
pertractāstī
pertractāverās
pertractārās
pertractāveris
3rd sg.pertractatpertractābatpertractābitpertractāvitpertractāverat
pertractārat
pertractāverit
pertractārit
1st pl.pertractāmuspertractābāmuspertractābimuspertractāvimuspertractāverāmuspertractāverimus
pertractārimus
2nd pl.pertractātispertractābātispertractābitispertractāvistis
pertractāstis
pertractāverātis
pertractārātis
pertractāveritis
pertractāritis
3rd pl.pertractantpertractābantpertractābuntpertractāvērunt
pertractāvēre, pertractārunt
pertractāverant
pertractārant
pertractāverint
pertractārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.pertractempertractārempertractāverim
pertractārim
pertractāvissem
pertractāssem
2nd sg.pertractēspertractārēspertractāverīspertractāvissēs
pertractāssēs
3rd sg.pertractetpertractāretpertractāverit
pertractārit
pertractāvisset
pertractāsset
1st pl.pertractēmuspertractārēmuspertractāverīmus
pertractārīmus
pertractāvissēmus
pertractāssēmus
2nd pl.pertractētispertractārētispertractāverītis
pertractārītis
pertractāvissētis
pertractāssētis
3rd pl.pertractentpertractārentpertractāverint
pertractārint
pertractāvissent
pertractāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.pertractorpertractābarpertractābor
2nd sg.pertractāris
pertractāre
pertractābāris
pertractābāre
pertractāberis
pertractābere
3rd sg.pertractāturpertractābāturpertractābitur
1st pl.pertractāmurpertractābāmurpertractābimur
2nd pl.pertractāminīpertractābāminīpertractābiminī
3rd pl.pertractanturpertractābanturpertractābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.pertracterpertractārer
2nd sg.pertractēris
pertractēre
pertractārēris
pertractārēre
3rd sg.pertractēturpertractārētur
1st pl.pertractēmurpertractārēmur
2nd pl.pertractēminīpertractārēminī
3rd pl.pertractenturpertractārentur
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.pertractāpertractāre
pres. 2nd pl.pertractātepertractāminī
fut. 2nd sg.pertractātōpertractātor
fut. 3rd sg.pertractātōpertractātor
fut. 2nd pl.pertractātōte—
fut. 3rd pl.pertractantōpertractantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepertractārepertractārī
perfect infinitivepertractāvisse
pertractāsse
pertractātum esse
future infinitivepertractātūrum essepertractātum īrī
present participlepertractāns—
perfect participle—pertractātus
pertractāta, pertractātā, pertractātae, pertractātam, pertractātārum, pertractātās, pertractātī, pertractātōrum, pertractātōs
future participlepertractātūrus
pertractātūra, pertractātūrā, pertractātūrae, pertractātūram, pertractātūrārum, pertractātūrās, pertractātūre, pertractātūrī, pertractātūrīs, pertractātūrō, pertractātūrōrum, pertractātūrōs, pertractātūrum
pertractandus
pertractanda, pertractandā, pertractandae, pertractandam, pertractandārum, pertractandās, pertractande, pertractandīs, pertractandōrum, pertractandōs
gerundpertractandī, pertractandō, pertractandumsupinepertractātum, pertractātū

per-tracto (pertrecto), āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to touch, feel, handle any thing (class.).
I. Lit.: papillam, Plaut. As. 1, 3, 71: mullos, Cic. Par. 5, 2, 38: bestias manibus, Auct. B. afr. 72: arma, Plin. 25, 6, 30, § 66: caput dormienti, Just. 1, 9, 17: corpus hominis, App. Flor. p. 362.—
II. Trop., to busy or occupy one's self with any thing, to handle, treat, to investigate, study any thing: mentem omni cogitatione pertractans, Cic. Fin. 2, 35, 118: sensus mentesque hominum, id. de Or. 1, 51, 222: narrationem, id. Inv. 2, 14, 45: ad totam philosophiam pertractandam se dare, id. N. D. 1, 4, 9: pertractare ea quae rem continent, id. Tusc. 4, 10, 23: primum quae scripsi mecum ipse pertracto, Plin. Ep. 7, 17, 7: pertractare visu vulnera, to explore, scan, Sil. 10, 452: mente, Vulg. Nahum. 1, 11.—Hence, * per-tractātē, adv., in a well-considered manner, elaborately, systematically: nam pertractate facta est (fabula), i. e. with a moral in view, Plaut. Capt. prol. 55.

Origins

Proto-Indo-European *per-der. Proto-Italic *peri- Latin per- Proto-Indo-European *dʰregʰ-der.? Latin trahō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin tractō Latin pertractō From per- + tractō.

Descendants
  • Romanshpatertgar

Quick answers

What does pertractō mean in Latin?
pertractō, a verb, means “to touch, feel, handle; to investigate, study, touch (upon)”.
What are the principal parts of pertractō?
pertractō, pertractāre, pertractāvī, pertractātum (first conjugation).
How do you pronounce pertractō?
In classical Latin, [pɛrˈtrak.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [perˈtrak.to].