noun · femininefirst declension
pertinācia
pertinācia f (genitive pertināciae)
Classical[pɛr.tɪˈnaː.ki.a]Ecclesiastical[per.tiˈnaː.t͡ʃi.a]
Meaning
- perseverance, constancy
- obstinacy, stubbornness
Latīnē defined in Latin in our graded readers
animus quī nōn remittitpertinācia -ae (f) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 17
obstinātiō dūrapertinācia -ae (f) — in IVLIANVS III: Persia, ch. 2
firmitās nimia sententiaepertinācia -ae (f) — in Epistulae, ch. 21
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | pertinācia | pertināciae |
| genitive | pertināciae | pertināciārum |
| dative | pertināciae | pertināciīs |
| accusative | pertināciam | pertināciās |
| ablative | pertināciā | pertināciīs |
| vocative | pertinācia | pertināciae |
pertĭnācĭa, ae, f. pertinax,
I. perseverance, constancy, in a good sense; and (more freq.) in a bad sense, obstinacy, pertinacity (syn.: perseverantia, pervicacia): dicitur quom demonstratur in quo non debet pertendi et pertendit, pertinaciam esse;
in quo oportet manere, si in eo perstet, perseverantia sit, Varr. L. L. 5, § 2 Müll.; cf.: unicuique virtuti finitimum vitium reperietur, ut pertinacia, quae perseverantiae finitima est, Cic. Inv. 2, 54, 165; v. Att. ap. Non. 432, 32 sq.: certamen instituit non pertinaciā et studio vincendi, sed, etc., Cic. Ac. 1, 12, 44: desistere pertinaciā, Caes. B. G. 1, 42: pertinaciae finem facere, id. B. C. 3, 10: muliebri pertinacia accendi, Tac. H. 4, 56: pertinaciam alicujus vincere, id. A. 2, 81.—In a good sense, Liv. 42, 62: patientia et pertinacia hostis, Suet. Caes. 68: in evitando inevitabili malo, Sen. Q. N. 4, praef. 12: auctorum pertinacia, steadfast opinion, Plin. 37, 3, 13, § 52.—Personified, the sister of Æther and Dies, Cic. N. D. 3, 17, 44.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
pertinācia ae, f
pertinax, perseverance, persistence, stubbornness, obstinacy, pertinacity : perseverantiae finitima: hominum nimia, Cs.: pertinaciae finem facere, Cs.: iusta, L.—Person., C.
Origins
Proto-Indo-European *-eh₂ks Proto-Italic *-āks Latin -āx Latin pertināx Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin pertinācia From pertināx + -ia.
Descendants
- Catalanpertinàcia