adjectivethird-declension two-termination adjective
pertenuis
pertenuis (neuter pertenue)
Classical[pɛrˈtɛ.nu.ɪs]Ecclesiastical[perˈtɛː.nu.is]
Meaning
- two terminationvery thin; fine or slender
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pertenuis | pertenuis | pertenue |
| genitive | pertenuis | pertenuis | pertenuis |
| dative | pertenuī | pertenuī | pertenuī |
| accusative | pertenuem | pertenuem | pertenue |
| ablative | pertenuī | pertenuī | pertenuī |
| vocative | pertenuis | pertenuis | pertenue |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pertenuēs | pertenuēs | pertenuïa |
| genitive | pertenuïum | pertenuïum | pertenuïum |
| dative | pertenuibus | pertenuibus | pertenuibus |
| accusative | pertenuīs pertenuēs | pertenuīs pertenuēs | pertenuïa |
| ablative | pertenuibus | pertenuibus | pertenuibus |
| vocative | pertenuēs | pertenuēs | pertenuïa |
per-tĕnŭis, e, adj.,
I. very thin, very small or fine.
I. Lit.:
sabulum pertenue, Plin. 18, 6, 7, § 34.—II. Trop., very slight or slender, very weak:
spes salutis, Cic. Fam. 14, 3, 2: discrimen, id. Agr. 2, 32, 87: suspicio, id. Clu. 60, 168: argumentum, Cic. Verr. 1, 6, 17: ars, id. de Or. 1, 23, 107.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
per-tenuis e, adj.,
extremely slight, very weak: spes salutis: suspicio: argumentum: ars.
Origins
Proto-Indo-European *ténh₂us Proto-Italic *tən(a)us Latin tenuis Latin pertenuis From per- + tenuis.