LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

perspīrātiō

perspīrātiō f (genitive perspīrātiōnis)
Classical[pɛr.spiːˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[per.spiˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. perspiration
    In quibus ergo hæc actio eſ debilis, ut in imbecillis, defeſſis a laboribus prægressis, ut & ſenibus, admodum exigua reperitur perſpiratio: quia perſpirabilis materia in ſecunda coctione non ſatis elaboratur debilitate organorum.In those, therefore, in whom this action is weak, as in the weak, exhausted from previous labors, and in the elderly, very little perspiration is found: because the perspirable matter is not worked up in the second coction due to the weakness of the organs.1736, Joannes de Gorter, chapter 12, in De perspiratione insensibili, 1st edition, page 115:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeperspīrātiōperspīrātiōnēs
genitiveperspīrātiōnisperspīrātiōnum
dativeperspīrātiōnīperspīrātiōnibus
accusativeperspīrātiōnemperspīrātiōnēs
ablativeperspīrātiōneperspīrātiōnibus
vocativeperspīrātiōperspīrātiōnēs

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin perspīrātiō From perspīrō (“to perspire”) + -tiō.

Quick answers

What does perspīrātiō mean in Latin?
perspīrātiō, a noun, means “perspiration”.
What is the genitive of perspīrātiō?
The genitive singular is perspīrātiōnis. perspīrātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce perspīrātiō?
In classical Latin, [pɛr.spiːˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [per.spiˈrat.t͡si.o].