LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

perrīdiculus

perrīdiculus (feminine perrīdicula, neuter perrīdiculum, adverb perrīdiculē)
Classical[pɛr.riːˈdɪ.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[per.riˈdiː.ku.lus]

Meaning

  1. adjectivevery ridiculous or hilarious

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeperrīdiculusperrīdiculaperrīdiculum
genitiveperrīdiculīperrīdiculaeperrīdiculī
dativeperrīdiculōperrīdiculaeperrīdiculō
accusativeperrīdiculumperrīdiculamperrīdiculum
ablativeperrīdiculōperrīdiculāperrīdiculō
vocativeperrīdiculeperrīdiculaperrīdiculum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeperrīdiculīperrīdiculaeperrīdicula
genitiveperrīdiculōrumperrīdiculārumperrīdiculōrum
dativeperrīdiculīsperrīdiculīsperrīdiculīs
accusativeperrīdiculōsperrīdiculāsperrīdicula
ablativeperrīdiculīsperrīdiculīsperrīdiculīs
vocativeperrīdiculīperrīdiculaeperrīdicula

per-rīdĭcŭlus, a, um, adj.,
I. very laughable, very ridiculous: doctrina, Cic. de Or. 2, 19, 77; Val. Max. 9, 12, 8.—Adv.: perrī-dĭcŭlē, very laughably, very ridiculously, Cic. de Or. 2, 59, 239: perridicule homines augurabantur, Cic. Verr. 2, 2, 6, § 18 Zumpt, N. cr.

Origins

From per (“through”) + rīdiculus (“absurd, ridiculous”), from rīdeō (“to laugh; mock”).

Quick answers

What does perrīdiculus mean in Latin?
perrīdiculus, a adjective, means “very ridiculous or hilarious”.
How do you pronounce perrīdiculus?
In classical Latin, [pɛr.riːˈdɪ.kʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [per.riˈdiː.ku.lus].